Yalnız Yolculuk — Ergün Barış

Yolu kısa süreliğine de olsa bu şehre düşmüş bir yolcuyum ben Tüm bu keşmekeşliğin içinde avare adımlarla yürüyen ağırdan alıp vitrinleri seyreden bir adam Ayazım vurduğu yanaklarımı gizlediğim atkım ile yaşaran gözlerimi silmeye çalışıyorum Ellerim paltomun ceplerinde kaygısız mırıldanarak Sıhhiye ye doğru yürüyorum Gençliğimi ilk palazlandığım yılları genç yaşında toprağa verdiğim kemancıyı hatırlıyorum Yaşadığım her an ı Karalar bağlayarak geçirdiğim koca şehir seninle çarpmaya başlayan yüreğim seninle yaşadı bütün kederlerini Misafirperverliğin sıcakkanlılığın mertliğin başkalarınaydı Ben seni ciddiyetinle tanıdım rengin hep soğuk ve solgundu benim için

Yolu kısa süreliğine de olsa bu şehre düşmüş bir yolcuyum ben Tüm bu keşmekeşliğin içinde avare adımlarla yürüyen ağırdan alıp vitrinleri seyreden bir adam Ayazım vurduğu yanaklarımı gizlediğim atkım ile yaşaran gözlerimi silmeye çalışıyorum Ellerim paltomun ceplerinde kaygısız mırıldanarak Sıhhiye ye doğru yürüyorum Gençliğimi ilk palazlandığım yılları genç yaşında toprağa verdiğim kemancıyı hatırlıyorum Yaşadığım her an ı Karalar bağlayarak geçirdiğim koca şehir seninle çarpmaya başlayan yüreğim seninle yaşadı bütün kederlerini Misafirperverliğin sıcakkanlılığın mertliğin başkalarınaydı Ben seni ciddiyetinle tanıdım rengin hep soğuk ve solgundu benim için

Yolu kısa süreliğine de olsa bu şehre düşmüş bir yolcuyum ben Tüm bu keşmekeşliğin içinde avare adımlarla yürüyen ağırdan alıp vitrinleri seyreden bir adam Ayazım vurduğu yanaklarımı gizlediğim atkım ile yaşaran gözlerimi silmeye çalışıyorum Ellerim paltomun ceplerinde kaygısız mırıldanarak Sıhhiye ye doğru yürüyorum Gençliğimi ilk palazlandığım yılları genç yaşında toprağa verdiğim kemancıyı hatırlıyorum Yaşadığım her AN ı Kara lar bağlayarak geçirdiğim koca şehir seninle çarpmaya başlayan yüreğim seninle yaşadı bütün kederlerini Misafirperverliğin sıcakkanlılığın mertliğin başkalarınaydı Ben seni ciddiyetinle tanıdım rengin hep soğuk ve solgundu benim için