Yalnızlık Bakanlığı — Menekşe Gülben

Gökyüzüyle aynı renge bürünüp Yalnızlık Bakanlığı nı kuruyoruz Menekşe Gülben kelimelerle iz bıraktığı bir evrene okurunu da davet ediyor Her öyküde kendinizi bulduğunuz bir yolculukta onun yalnızlık bakanlığına yıkılan kulelerine salyangozunun kalbine büyülü divanına konuk oluyorsunuz Bu ilk öykü toplamı yolculuğunda onunla berabersiniz Bak abla gökyüzüyle aynı renktesin artık Bildin mi benim dünyamı şimdi Bildim Sadece bölüyordum bazen ikiye bazen üçe bazen beşe Bölerek öldürüyordum babalarımı gelmiş geçmiş tüm babalarımı öldürdüğüm gibi onu da dört buçuk ay önce bölerek öldürmüştüm Vicdanımla kalbim arasında nefessiz ışığı yakamadığım önüme bakamadığım harabe bir yerdeyim Küçük plastik bir poşetin içinde getirmişti günahlarını ufalanmış toz halindeydi hayal kırıklıkları Burnundan çekeceksin dedi çektim Beni çok seveceksin dedi sevdim Sabah kahvemi sütle hazırla dedi hazırladım Acılarımı vücuduma kazıdım onların sızlamasını durdur dedi durdurdum Burnum kanadı kalbim kırıldı süt bozuldu Bağırdıkça bağırdım Bir daha kanarsan seni dikmeyeceğim

Gökyüzüyle aynı renge bürünüp Yalnızlık Bakanlığı nı kuruyoruz Menekşe Gülben kelimelerle iz bıraktığı bir evrene okurunu da davet ediyor Her öyküde kendinizi bulduğunuz bir yolculukta onun yalnızlık bakanlığına yıkılan kulelerine salyangozunun kalbine büyülü divanına konuk oluyorsunuz Bu ilk öykü toplamı yolculuğunda onunla berabersiniz Bak abla gökyüzüyle aynı renktesin artık Bildin mi benim dünyamı şimdi Bildim Sadece bölüyordum bazen ikiye bazen üçe bazen beşe Bölerek öldürüyordum babalarımı gelmiş geçmiş tüm babalarımı öldürdüğüm gibi onu da dört buçuk ay önce bölerek öldürmüştüm Vicdanımla kalbim arasında nefessiz ışığı yakamadığım önüme bakamadığım harabe bir yerdeyim Küçük plastik bir poşetin içinde getirmişti günahlarını ufalanmış toz halindeydi hayal kırıklıkları Burnundan çekeceksin dedi çektim Beni çok seveceksin dedi sevdim Sabah kahvemi sütle hazırla dedi hazırladım Acılarımı vücuduma kazıdım onların sızlamasını durdur dedi durdurdum Burnum kanadı kalbim kırıldı süt bozuldu Bağırdıkça bağırdım Bir daha kanarsan seni dikmeyeceğim Tanıtım Bülteninden

Gökyüzüyle aynı renge bürünüp Yalnızlık Bakanlığı nı kuruyoruz Menekşe Gülben kelimelerle iz bıraktığı bir evrene okurunu da davet ediyor Her öyküde kendinizi bulduğunuz bir yolculukta onun yalnızlık bakanlığına yıkılan kulelerine salyangozunun kalbine büyülü divanına konuk oluyorsunuz Bu ilk öykü toplamı yolculuğunda onunla berabersiniz Bak abla gökyüzüyle aynı renktesin artık Bildin mi benim dünyamı şimdi Bildim Sadece bölüyordum bazen ikiye bazen üçe bazen beşe Bölerek öldürüyordum babalarımı gelmiş geçmiş tüm babalarımı öldürdüğüm gibi onu da dört buçuk ay önce bölerek öldürmüştüm Vicdanımla kalbim arasında nefessiz ışığı yakamadığım önüme bakamadığım harabe bir yerdeyim Küçük plastik bir poşetin içinde getirmişti günahlarını ufalanmış toz halindeydi hayal kırıklıkları Burnundan çekeceksin dedi çektim Beni çok seveceksin dedi sevdim Sabah kahvemi sütle hazırla dedi hazırladım Acılarımı vücuduma kazıdım onların sızlamasını durdur dedi durdurdum Burnum kanadı kalbim kırıldı süt bozuldu Bağırdıkça bağırdım Bir daha kanarsan seni dikmeyeceğim

Gökyüzüyle aynı renge bürünüp Yalnızlık Bakanlığı nı kuruyoruz Menekşe Gülben kelimelerle iz bıraktığı bir evrene okurunu da davet ediyor Her öyküde kendinizi bulduğunuz bir yolculukta onun yalnızlık bakanlığına yıkılan kulelerine salyangozunun kalbine büyülü divanına konuk oluyorsunuz Bu ilk öykü toplamı yolculuğunda onunla berabersiniz Bak abla gökyüzüyle aynı renktesin artık Bildin mi benim dünyamı şimdi Bildim Sadece bölüyordum bazen ikiye bazen üçe bazen beşe Bölerek öldürüyordum babalarımı gelmiş geçmiş tüm babalarımı öldürdüğüm gibi onu da dört buçuk ay önce bölerek öldürmüştüm Vicdanımla kalbim arasında nefessiz ışığı yakamadığım önüme bakamadığım harabe bir yerdeyim Küçük plastik bir poşetin içinde getirmişti günahlarını ufalanmış toz halindeydi hayal kırıklıkları Burnundan çekeceksin dedi çektim Beni çok seveceksin dedi sevdim Sabah kahvemi sütle hazırla dedi hazırladım Acılarımı vücuduma kazıdım onların sızlamasını durdur dedi durdurdum Burnum kanadı kalbim kırıldı süt bozuldu Bağırdıkça bağırdım Bir daha kanarsan seni dikmeyeceğim

Gökyüzüyle aynı renge bürünüp Yalnızlık Bakanlığı nı kuruyoruz Menekşe Gülben kelimelerle iz bıraktığı bir evrene okurunu da davet ediyor Her öyküde kendinizi bulduğunuz bir yolculukta onun yalnızlık bakanlığına yıkılan kulelerine salyangozunun kalbine büyülü divanına konuk oluyorsunuz Bu ilk öykü toplamı yolculuğunda onunla berabersiniz Bak abla gökyüzüyle aynı renktesin artık Bildin mi benim dünyamı şimdi Bildim Sadece bölüyordum bazen ikiye bazen üçe bazen beşe Bölerek öldürüyordum babalarımı gelmiş geçmiş tüm babalarımı öldürdüğüm gibi onu da dört buçuk ay önce bölerek öldürmüştüm Vicdanımla kalbim arasında nefessiz ışığı yakamadığım önüme bakamadığım harabe bir yerdeyim Küçük plastik bir poşetin içinde getirmişti günahlarını ufalanmış toz halindeydi hayal kırıklıkları Burnundan çekeceksin dedi çektim Beni çok seveceksin dedi sevdim Sabah kahvemi sütle hazırla dedi hazırladım Acılarımı vücuduma kazıdım onların sızlamasını durdur dedi durdurdum Burnum kanadı kalbim kırıldı süt bozuldu Bağırdıkça bağırdım Bir daha kanarsan seni dikmeyeceğim

Sanat gazetecisi Menekşe Gülben ilk öykü toplamı Yalnızlık Bakanlığı nda anlattığı yalnızlık biçimleriyle toplumsal bir sorun haline gelen yalnızlığın boyutlarını irdeliyor ve yeni bir harekete çağrı yapıyor YALNIZLIK BAKANLIĞI Menekşe Gülben Gökyüzüyle aynı renge bürünüp Yalnızlık Bakanlığı nı kuruyoruz Menekşe Gülben kelimelerle iz bıraktığı bir evrene okurunu da davet ediyor Her öyküde kendinizi bulduğunuz bir yolculukta onun yalnızlık bakanlığına yıkılan kulelerine salyangozunun kalbine büyülü divanına konuk oluyorsunuz Bu ilk öykü toplamı yolculuğunda onunla berabersiniz Bak abla gökyüzüyle aynı renktesin artık Bildin mi benim dünyamı şimdi Bildim Sadece bölüyordum bazen ikiye bazen üçe bazen beşe Bölerek öldürüyordum babalarımı gelmiş geçmiş tüm babalarımı öldürdüğüm gibi onu da dört buçuk ay önce bölerek öldürmüştüm Vicdanımla kalbim arasında nefessiz ışığı yakamadığım önüme bakamadığım harabe bir yerdeyim Küçük plastik bir poşetin içinde getirmişti günahlarını ufalanmış toz halindeydi hayal kırıklıkları Burnundan çekeceksin dedi çektim Beni çok seveceksin dedi sevdim Sabah kahvemi sütle hazırla dedi hazırladım Acılarımı vücuduma kazıdım onların sızlamasını durdur dedi durdurdum Burnum kanadı kalbim kırıldı süt bozuldu Bağırdıkça bağırdım Bir daha kanarsan seni dikmeyeceğim