Yalnızlıkla Yoğrulan Günler — Kenan Doğan

Hareketli zamanlarından hatıra sürekli yıkanmaktan yıpranmış bu mendil keşke acılarını da silebilseydi Geçmişin güdümüne sıkışıp kalmış nefesi sık sık kesilmez gözleri bu kadar yaş dökmezdi Otobüste herkes uyuyordu Kendisi de uyumak istiyordu Lakin en ufak sesle duyarlı tedirginliğe alıştırılmış bu bedeninin uyku dalgınlığı horlamalar ve virajlı yollarda otobüsün fren sesiyle ortadan kalkıyordu Ses etmeden kendi kendini yiyip bitirmesine engel olacak hiçbir koşul kalmamıştı Uyku hariç tüm zamanlarda hâkimiyet kendinde değil sanrılarındaydı Buğulanan camı tekrar sildi Çaresizce yollara sarılıp bitmeyecek gibi uzayan gecenin sabahında kendini unutmadan yaşamaya devam etmeyi umuyordu Cüzdanından annesinin resmini çıkarıp yoldan vuran ışıkla görmeye çalıştı Her şeyi unutsa dahi annesini unutmamalıydı

Yalnızlıkla Yoğrulan Günler Hareketli zamanlarından hatıra sürekli yıkanmaktan yıpranmış bu mendil keşke acılarını da silebilseydi Geçmişin güdümüne sıkışıp kalmış nefesi sık sık kesilmez gözleri bu kadar yaş dökmezdi Otobüste herkes uyuyordu Kendisi de uyumak istiyordu Lakin en ufak sesle duyarlı tedirginliğe alıştırılmış bu bedeninin uyku dalgınlığı horlamalar ve virajlı yollarda otobüsün fren sesiyle ortadan kalkıyordu Ses etmeden kendi kendini yiyip bitirmesine engel olacak hiçbir koşul kalmamıştı Uyku hariç tüm zamanlarda hâkimiyet kendinde değil sanrılarındaydı Buğulanan camı tekrar sildi Çaresizce yollara sarılıp bitmeyecek gibi uzayan gecenin sabahında kendini unutmadan yaşamaya devam etmeyi umuyordu Cüzdanından annesinin resmini çıkarıp yoldan vuran ışıkla görmeye çalıştı Her şeyi unutsa dahi annesini unutmamalıydı Yazar Kenan Doğan Sayfa Sayısı 199 Çeviri Ebat 13X19 Basım Dili TÜRKÇE Basım Tarihi Ocak 2025 Kağıt Cinsi 2 Hamur Kredi Kartı Tek Çekim 0 00

Hareketli zamanlarından hatıra sürekli yıkanmaktan yıpranmış bu mendil keşke acılarını da silebilseydi Geçmişin güdümüne sıkışıp kalmış nefesi sık sık kesilmez gözleri bu kadar yaş dökmezdi Otobüste herkes uyuyordu Kendisi de uyumak istiyordu Lakin en ufak sesle duyarlı tedirginliğe alıştırılmış bu bedeninin uyku dalgınlığı horlamalar ve virajlı yollarda otobüsün fren sesiyle ortadan kalkıyordu Ses etmeden kendi kendini yiyip bitirmesine engel olacak hiçbir koşul kalmamıştı Uyku hariç tüm zamanlarda hâkimiyet kendinde değil sanrılarındaydı Buğulanan camı tekrar sildi Çaresizce yollara sarılıp bitmeyecek gibi uzayan gecenin sabahında kendini unutmadan yaşamaya devam etmeyi umuyordu Cüzdanından annesinin resmini çıkarıp yoldan vuran ışıkla görmeye çalıştı Her şeyi unutsa dahi annesini unutmamalıydı

Hareketli zamanlarından hatıra sürekli yıkanmaktan yıpranmış bu mendil keşke acılarını da silebilseydi Geçmişin güdümüne sıkışıp kalmış nefesi sık sık kesilmez gözleri bu kadar yaş dökmezdi Otobüste herkes uyuyordu Kendisi de uyumak istiyordu Lakin en ufak sesle duyarlı tedirginliğe alıştırılmış bu bedeninin uyku dalgınlığı horlamalar ve virajlı yollarda otobüsün fren sesiyle ortadan kalkıyordu Ses etmeden kendi kendini yiyip bitirmesine engel olacak hiçbir koşul kalmamıştı Uyku hariç tüm zamanlarda hâkimiyet kendinde değil sanrılarındaydı Buğulanan camı tekrar sildi Çaresizce yollara sarılıp bitmeyecek gibi uzayan gecenin sabahında kendini unutmadan yaşamaya devam etmeyi umuyordu Cüzdanından annesinin resmini çıkarıp yoldan vuran ışıkla görmeye çalıştı Her şeyi unutsa dahi annesini unutmamalıydı