Yamyam ve Avcısı — Özkan İrman

Kadir yaşadığı her olayda hayatı yeniden sorguluyordu Bir gün kulübün kapısında durup dururken vicdanı sızladı Kaybedip gidenin içindeki acı yüzüne işlemişti Onu tanıyordu Çocukları vardı biliyordu İyi kazanan bir esnafın burada ne işi vardı Kadir adamın ardından bakarken babasının mesleğini evinde yediği tek bir lokma ekmeği bile düşündü Farkında olmadan içindeki yargıç onu pis bir aşağılık duygusuna sokmuştu Kadir o gün kulübün merdivenlerinde bir karar verdi O bu işi yapmayacaktı Ömür Kadir i bir süre daha merdivenlerde içindeki yargıçla yalnız bıraktı Kendisini uzunca bir düşün denizine saldı Yamyam ın derisini yüzdüğü o küçücük mekânda ve sabahın beşinde Kadir adamın arkasından bakarken Ömür ün elinde usunun bıçağı adamın bıraktığı boşluğa kondu ve durdu Kadir e bakıp kendi kendine konuştu Her işin kendi içinde bir ahlakı vardır Vakti gelince nasılsa öğrenirsin Yamyam merdivenleri geriye doğru ağır ve yorgun adımlarla çıkarken Avcısı da onu seyrediyordu Gerçek olaylardan esinlenerek kurgulanan hikâye şehir kulübünde çalışan babasına hayran Kadir in büyüdükçe ekmek parası kazanmanın ahlakını sorguladığı iç dünyasını yansıtırken öte yandan bir mesleğin inceliklerini ele alış şekliyle de bir döneme ışık tutuyor Yıllar sonra yolları kesişen Ömür ün gözünden ise bu tanıdık hikâye güçlü ve güçsüzlerin dünyasını anlatan bir av ve avcı yolculuğuna dönüşüyor