Yanan Şiirler — Mehmet Tevli

YANAN ŞİİRLER Düşünemiyorum kafam almıyor Hep bir kaybetme korkusu Ve kimseye güvenemiyorum Aklımda binbir soru Artık hiç kimseyi sevemiyorum Çünkü sevdikçe hep kırılan kalbim Paramparça ellerimde kaldı Ve hep bana düşen hayal kırıklıkları oldu Beni bir tek annem anlıyordu O da kara toprağın oldu Taşa dönen kalbim Çarptıkça ruhum daralıyor Herkese kapalı olan kalbim Zalimliğin kurbanı oldu Sol cebimde şiirlerim kaldı Onlarda yana yana kül oldu

Düşünemiyorum kafam almıyor Hep bir kaybetme korkusuVe kimseye güvenemiyorum Aklımda binbir soru Artık hiç kimseyi sevemiyorum Çünkü sevdikçe hep kırılan kalbim Paramparça ellerimde kaldı Ve hep bana düşen hayal kırıklıkları oldu Beni bir tek annem anlıyordu O da kara toprağın oldu Taşa dönen kalbim Çarptıkça ruhum daralıyor Herkese kapalı olan kalbim Zalimliğin kurbanı oldu Sol cebimde şiirlerim kaldı Onlarda yana yana kül oldu

YANAN ŞİİRLER Düşünemiyorum kafam almıyor Hep bir kaybetme korkusu Ve kimseye güvenemiyorum Aklımda binbir soru Artık hiç kimseyi sevemiyorum Çünkü sevdikçe hep kırılan kalbim Paramparça ellerimde kaldı Ve hep bana düşen hayal kırıklıkları oldu Beni bir tek annem anlıyordu O da kara toprağın oldu Taşa dönen kalbim Çarptıkça ruhum daralıyor Herkese kapalı olan kalbim Zalimliğin kurbanı oldu Sol cebimde şiirlerim kaldı Onlarda yana yana kül oldu