Yanık Kale — Oğuzhan Cengiz
Yanık Kale
Oğuzhan CengizBilgeoğuz Yayınları
Yanık Kale
Oğuzhan CengizO bir sevdanın peşinden koştu türkü gibi yaşamaktı muradı ama bahtına kara zindanlar düştü Bir gün bile gam çekmedi kimsesizliğinden yalnızlığından Üzülmedi aranıp sorulmadığı için Yüreği büyüktü gönlü kocamandı kınından çıkmış kılıç kadar keskindi gençliği İçindeki sevdanın sesine kulaklarını hiç tıkamadan yaşadı Anadan babadan kardeşten yardan serden geçti ama içindeki sevdanın türküsünü söylemekten bıkmadı usanmadı Kara zindan duvarları arasında taş masalara çelik kalemlerle yazılan günlerin hikayesidir bu kitapta dile getirilenler İsteyen istediği gibi yorumlar sınar dener ya da kınar Özgürlüğe yıllarca hasret çeken bir adamın onu sınırlamak adına söyleyebileceği hiçbir söz yoktur img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img
Bilge Oğuz Yayınları
Hapishane Günlüğü Ülkemin Göklerinde yükselen sesimizi duymadı kimse ve sesimiz asılı kaldı Kendi Gök Kubbemiz altında Bu sesi yıllarca sadece yaşayanlar duydu yaşayanların yakınları duydu Oysa o ses ülkemiz adına yükselen bir çığlıktan başka bir şey değildi Yıllar öncesinde kimsenin kimseyi duyacak hâli de yoktu doğrusu Ben bugün o sesleri dinlediğimde yaşadığım dönemde hiç duymadığım nice ayrıntıyı duydum O sesler memleketimizin direniş ve tutunuşuydu belki belki hiç bilmediğimiz ve tanımadığımız kimselerin memleket sevdasını dile getiren mırıldanmaları çığlıklarıydı Kimsenin yıllar öncesine dönme cesareti yok şimdi hatta unutmak ve unutturmak isteyenler çoğunlukta Gerçeğin sesini susturmak mümkün mü Değil Kişisel çıkar ve hesap peşinde koşanlar yıllar öncesini asla hatırlamak istemezler fakat o yılları karşılıksız beklentisiz hesapsız yaşayanların hâlâ söyleyecek sözleri var ve bu sözler henüz söylenmedi Ülkemizin gerçeğiydi yaşadıklarımız bu gerçeklere kimsenin sırtını dönme hakkı yoktur özellikle de yaşayanların Yanlışlar gelecek kuşaklara aktarılırsa tekrarı önlenir doğrular aktarılırsa doğru büyür ve güçlenir Ben hayatımın bir dönemindeki yanlışları ve doğrumu ortaya koymaya çalıştım Yüzleşmeye çalıştım geçmişimle kendi içimden gelen sesi duyurmaya çalıştım yıllar sonra Bu kitap kendi adıma yazılmış bir eser olmaktan çok memleket sevgisini yaşayan ve yaşatmak isteyenlerin hikâyesidir Bu hikâyeye saygı duyanlar ya da duymayanlar Çağa tanık olan bu kitabı okuyun Katılın ya da katılmayın her türlü düşünceye saygı duymayı öğrenmiş insanların hikâyesine kulak vermeniz yeter
Bilgeoğuz Yayınları
Hapishane Günlüğü Ülkemin Göklerinde yükselen sesimizi duymadı kimse ve sesimiz asılı kaldı Kendi Gök Kubbemiz altında Bu sesi yıllarca sadece yaşayanlar duydu yaşayanların yakınları duydu Oysa o ses ülkemiz adına yükselen bir çığlıktan başka bir şey değildi Yıllar öncesinde kimsenin kimseyi duyacak hâli de yoktu doğrusu Ben bugün o sesleri dinlediğimde yaşadığım dönemde hiç duymadığım nice ayrıntıyı duydum O sesler memleketimizin direniş ve tutunuşuydu belki belki hiç bilmediğimiz ve tanımadığımız kimselerin memleket sevdasını dile getiren mırıldanmaları çığlıklarıydı Kimsenin yıllar öncesine dönme cesareti yok şimdi hatta unutmak ve unutturmak isteyenler çoğunlukta Gerçeğin sesini susturmak mümkün mü Değil Kişisel çıkar ve hesap peşinde koşanlar yıllar öncesini asla hatırlamak istemezler fakat o yılları karşılıksız beklentisiz hesapsız yaşayanların hâlâ söyleyecek sözleri var ve bu sözler henüz söylenmedi Ülkemizin gerçeğiydi yaşadıklarımız bu gerçeklere kimsenin sırtını dönme hakkı yoktur özellikle de yaşayanların Yanlışlar gelecek kuşaklara aktarılırsa tekrarı önlenir doğrular aktarılırsa doğru büyür ve güçlenir Ben hayatımın bir dönemindeki yanlışları ve doğrumu ortaya koymaya çalıştım Yüzleşmeye çalıştım geçmişimle kendi içimden gelen sesi duyurmaya çalıştım yıllar sonra Bu kitap kendi adıma yazılmış bir eser olmaktan çok memleket sevgisini yaşayan ve yaşatmak isteyenlerin hikâyesidir Bu hikâyeye saygı duyanlar ya da duymayanlar Çağa tanık olan bu kitabı okuyun Katılın ya da katılmayın her türlü düşünceye saygı duymayı öğrenmiş insanların hikâyesine kulak vermeniz yeter
Bilgeoğuz Yayınları
Hapishane Günlüğü Ülkemin Göklerinde yükselen sesimizi duymadı kimse ve sesimiz asılı kaldı Kendi Gök Kubbemiz altında Bu sesi yıllarca sadece yaşayanlar duydu yaşayanların yakınları duydu Oysa o ses ülkemiz adına yükselen bir çığlıktan başka bir şey değildi Yıllar öncesinde kimsenin kimseyi duyacak hâli de yoktu doğrusu Ben bugün o sesleri dinlediğimde yaşadığım dönemde hiç duymadığım nice ayrıntıyı duydum O sesler memleketimizin direniş ve tutunuşuydu belki belki hiç bilmediğimiz ve tanımadığımız kimselerin memleket sevdasını dile getiren mırıldanmaları çığlıklarıydı Kimsenin yıllar öncesine dönme cesareti yok şimdi hatta unutmak ve unutturmak isteyenler çoğunlukta Gerçeğin sesini susturmak mümkün mü Değil Kişisel çıkar ve hesap peşinde koşanlar yıllar öncesini asla hatırlamak istemezler fakat o yılları karşılıksız beklentisiz hesapsız yaşayanların hâlâ söyleyecek sözleri var ve bu sözler henüz söylenmedi Ülkemizin gerçeğiydi yaşadıklarımız bu gerçeklere kimsenin sırtını dönme hakkı yoktur özellikle de yaşayanların Yanlışlar gelecek kuşaklara aktarılırsa tekrarı önlenir doğrular aktarılırsa doğru büyür ve güçlenir Ben hayatımın bir dönemindeki yanlışları ve doğrumu ortaya koymaya çalıştım Yüzleşmeye çalıştım geçmişimle kendi içimden gelen sesi duyurmaya çalıştım yıllar sonra Bu kitap kendi adıma yazılmış bir eser olmaktan çok memleket sevgisini yaşayan ve yaşatmak isteyenlerin hikâyesidir Bu hikâyeye saygı duyanlar ya da duymayanlar Çağa tanık olan bu kitabı okuyun Katılın ya da katılmayın her türlü düşünceye saygı duymayı öğrenmiş insanların hikâyesine kulak vermeniz yeter
Bilgeoğuz Yayınları
Hapishane Günlüğü Ülkemin Göklerinde yükselen sesimizi duymadı kimse ve sesimiz asılı kaldı Kendi Gök Kubbemiz altında Bu sesi yıllarca sadece yaşayanlar duydu yaşayanların yakınları duydu Oysa o ses ülkemiz adına yükselen bir çığlıktan başka bir şey değildi Yıllar öncesinde kimsenin kimseyi duyacak hâli de yoktu doğrusu Ben bugün o sesleri dinlediğimde yaşadığım dönemde hiç duymadığım nice ayrıntıyı duydum O sesler memleketimizin direniş ve tutunuşuydu belki belki hiç bilmediğimiz ve tanımadığımız kimselerin memleket sevdasını dile getiren mırıldanmaları çığlıklarıydı Kimsenin yıllar öncesine dönme cesareti yok şimdi hatta unutmak ve unutturmak isteyenler çoğunlukta Gerçeğin sesini susturmak mümkün mü Değil Kişisel çıkar ve hesap peşinde koşanlar yıllar öncesini asla hatırlamak istemezler fakat o yılları karşılıksız beklentisiz hesapsız yaşayanların hâlâ söyleyecek sözleri var ve bu sözler henüz söylenmedi Ülkemizin gerçeğiydi yaşadıklarımız bu gerçeklere kimsenin sırtını dönme hakkı yoktur özellikle de yaşayanların Yanlışlar gelecek kuşaklara aktarılırsa tekrarı önlenir doğrular aktarılırsa doğru büyür ve güçlenir Ben hayatımın bir dönemindeki yanlışları ve doğrumu ortaya koymaya çalıştım Yüzleşmeye çalıştım geçmişimle kendi içimden gelen sesi duyurmaya çalıştım yıllar sonra Bu kitap kendi adıma yazılmış bir eser olmaktan çok memleket sevgisini yaşayan ve yaşatmak isteyenlerin hikâyesidir Bu hikâyeye saygı duyanlar ya da duymayanlar Çağa tanık olan bu kitabı okuyun Katılın ya da katılmayın her türlü düşünceye saygı duymayı öğrenmiş insanların hikâyesine kulak vermeniz yeter