Yankı — Ayten Dinçer

Yıl 1975 Çocuk seslenmiş karşı dağlara Doktordan çoban olur mu diye Dağlar seslenmiş Olur olur Doktordan çoban olur da çobandan doktor olur mu diye Çocuk şaşırmış Düşünmüş Bedenlerimiz büyürken çocuk kalabilseydik Çocukça sevebilseydik insanı hayatı yürek acısı duyar mıydık Ayağımıza batan dikenden olsaydı gözyaşlarımız yüreğimize batan acıdan ziyade En büyük sevincimiz elimizde tuttuğumuz rengarenk balonlarımız olsaydı yüreğimizde ne kırgınlıklarımız ne de ayrılıklarımız olurdu

Yıl 1975Çocuk seslenmiş karşı dağlara Doktordan çoban olur mu diyeDağlar seslenmiş Olur olur Doktordan çoban olur da çobandan doktor olur mu diye Çocuk şaşırmış Düşünmüş Bedenlerimiz büyürken çocuk kalabilseydik Çocukça sevebilseydik insanı hayatı yürek acısı duyar mıydık Ayağımıza batan dikenden olsaydı gözyaşlarımız yüreğimize batan acıdan ziyade En büyük sevincimiz elimizde tuttuğumuz rengarenk balonlarımız olsaydı yüreğimizde ne kırgınlıklarımız ne de ayrılıklarımız olurdu

Yıl 1975 Çocuk seslenmiş karşı dağlara Doktordan çoban olur mu diye Dağlar seslenmiş Olur olur Doktordan çoban olur da çobandan doktor olur mu diye Çocuk şaşırmış Düşünmüş Bedenlerimiz büyürken çocuk kalabilseydik Çocukça sevebilseydik insanı hayatı yürek acısı duyar mıydık Ayağımıza batan dikenden olsaydı gözyaşlarımız yüreğimize batan acıdan ziyade En büyük sevincimiz elimizde tuttuğumuz rengarenk balonlarımız olsaydı yüreğimizde ne kırgınlıklarımız ne de ayrılıklarımız olurdu