Yargah — Emre Gökce

Özüm YokGeçmişim kayıp belki Senden sonra her şey bir üveylikti Ve sırf bu yüzden yazmadım öz geçmişimi Öz geçmişim Geçmemiştir benim Unutulmayı UnutYargah 1Yokluğundaki nefes almalara teşebbüs ettiğim tereddüt dolu can sancısı yığınlarındayım Üç vakte kadar kaldım Telaffuzum lal Kılavuzum kargaşalarla karılmış Farzım misal örneklendirilebilirim Arzım masal öykülerde anlatılabilirim Canımı yaktın Isıtıp tenini Aydınlatabildin mi kara gecelerini Aşk âminlerindeki ayrılık ayinlerine kâhin bırakan bir hain dirilteli beri yüreğin Gözlerim apseli Hep sensizliği aktı gördüklerime Hapse girmişçe duruyorum içimdeki sen de Kastım var gidişine Kasten düşmüşüm süsü verilmiş acı dergâhı içindeki yargâh kulübesinde Yüküm sensizlik Hüküm giymişliğimi soyunuyorum kiracı gibi gelip gittiğin kir ağacının dibindeki gölgesiz çürümelerde ŞimdiZor döndürüyor sesim dilimi dediklerimeSesimi utanıyorum sana Seni tanımıyorum alfabedeki harfler arasındaki yabancılıktaYutamıyorum içtiğim suları olmayışlarındakiArbededeki darplarında Güne gün ekleyerek eksiliyorum Yunus Emre Gökçe

ÖZÜM YOK Geçmişim kayıp belki Senden sonra her şey bir üveylikti Ve sırf bu yüzden yazmadım öz geçmişimi Öz geçmişim Geçmemiştir benim Unutulmayı Unut k