Yasa Koyucular ile Yorumcular — Zygmunt Bauman

Bauman Yasa koyucular ile yorumcular da modernite ve postmodernite kavramlarını entellektüel rol ün yerine getirildiği birbirinden tamamiyle farklı iki bağlama ve bunlara yanıt olarak gelişen stratejilere işaret etmek üzere kullanıyor Bu karşıtlıktan yararlanarak Batı Avrupa tarihinin ya da Batı Avrupa nın egemen olduğu tarihin son üç yüzyılını entellektüle praksis açısından kuramlaştırıyor Yazara göre entellektüel çelışmaya ilişkin tipik modern stratejiyi en iyi sergileyen şeylerden biri yasa koyucu eğretilmesiidr Bu rol görüş ayrılıklarını hükme bağlayan yetkeli ifadeler kullanmayı ve bir kez seçildiklerden doğru ve bağlayıcı hale gelen görüşleri seçmeyi içerir Bu durumda hüküm verme otoritesi entellektüellerin toplumun entellektüel olmayan kesimine oranla daha kolay eriştikleri üstün nesnel bilgi taıafından meşrulaştırılır Bu konudaki tipik postmoderen stratejiyi iyi yorumcu eğretilemesi gösterir Yani bir topluluğa özgü gelenek içinde dile getirilmiş ifadeleri bir başka geleneğe dayanan bilgi sistemince anlaşılabilecek şekle çevirmeyi içerir En iyi toplumsal düzenil seçmeye yonelmek yerine bu sktrateji özerk bağımsız katılımcılar arasında iletişimi kolaylaştırmak amacını taşır iletim süreci içinde anlamın çarpıtılmasını önlemeye çalışır Bauman bu iki stratejinin kaynağını ve etkilerini Batı ile dünyanın öteki ülkeleri arasındaki liişkilerde Batı toplumlarınını iç örgütlenmesinde bilginin ve bilgiyi üretelerin bu örgütlenme içindeki yerlerinde ve entellektüellerin yaşam tarzlarında arıyor Bunu yaparken de modernite projesinini vaatlerine ve iflasına ilişkin kuramsal tartışmaların yanısıra günümüzde farklı toplumsal denetim mekanizmalarının kurulması yeni yoksullar ın oluşması gibi olguları gündeme getiriyor Bu çerçevede cevap aradığı en önemli soru ise tamamlanmayı bekleyen modenite projesined entellektülelerin nasıl yeniden yer alabileceği Sayfa Sayısı 238 Baskı Yılı 2012 Dili Türkçe Yayınevi Metis Yayıncılık

Bauman modern devlet yapısının ortaya çıkışı ile entellektüellere olan ihtiyacın doğuşu arasındaki ilişkiyi iktidar bilgi sendromunu devlet söylemi ile entelektüel söyle arasındaki kopuşun postmodernite deneyimine yol açtığı varsayımını entellektüelin yasa koyucu konumundan yorumcu konumuna geçişini sorguluyor

Bauman Yasa Koyucular ile Yorumcular da modernite ve postmodernite kavramlarını entellektüel rol ün yerine getirildiği birbirinden tamamıyla farklı iki bağlama ve bunlara yanıt olarak gelişen stratejilere işaret etmek üzere kullanıyor Bu karşılıktan yararlanarak Batı Avrupa tarihinin ya da Batı Avrupa nın egemen olduğu tarihin son üç yüzyılını entellektüel çalışmaya ilişkin tipik modern stratejiyi en iyi sergileyen şeylerden biri yasa koyucu eğretilemesidir Bu rol görüş ayrılıklarını hükme bağlayan yetkeli ifadeler kullanmayı ve bir kez seçildiklerinde doğru ve bağlayıcı hale gelen görüşleri seçmeyi içerir Bu durumda hüküm verme otoritesi entellektüellerin toplumun entellektüel olmayan kesimine oranla daha kolay eriştikleri üstün nesnel bilgi tarafından meşrulaştırılır Bu konudaki tipik postmodern stratejiyi ise yorumcu eğretilemesi gösterir Yani bir topluluğa özgü gelenek içinde dile getirilmiş ifadeleri bir başka geleneğe dayanan bilgi sistemine anlaşılabilecek şekle çevirmeyi içerir En iyi toplumsal düzeni seçmeye yöneltmek yerine bu stratejiyi özerk bağımsız katılımcılar arasında iletişimi kolaylaştırmak amacını taşır iletim süreci içinde anlamın çarpıtılmasını önlemeye çalışır Bauman bu iki stratejinin kaynağı ve etkilerini Batı ile dünyanın öteki ülkeleri arasındaki ilişkilerde Batı toplumlarının iç örgütlenmesinde bilginin ve bilgiyi üretenlerin bu örgütlenme içindeki yerlerinde ve entellektüellerin yaşam tarzlarında arıyor Bunu yaparken de modernite projesinin vaatlerine ve iflasına ilişkin kuramsal tartışmaların yanısıra günümüzde farklı toplumsal denetim mekanizmaların kurulması yeni yoksullar ın oluşması gibi olguları gündeme getiriyor Bu çerçevede cevap aradığı en önemli soru ise tamamlanmayı bekleyen modernite projesinde entellektüellerin nasıl yeniden yer alabileceği

Bauman Yasa Koyucular ile Yorumcular da modernite ve postmodernite kavramlarını entellektüel rol ün yerine getirildiği birbirinden tamamıyla farklı iki bağlama ve bunlara yanıt olarak gelişen stratejilere işaret etmek üzere kullanıyor Bu karşılıktan yararlanarak Batı Avrupa tarihinin ya da Batı Avrupa nın egemen olduğu tarihin son üç yüzyılını entellektüel çalışmaya ilişkin tipik modern stratejiyi en iyi sergileyen şeylerden biri yasa koyucu eğretilemesidir Bu rol görüş ayrılıklarını hükme bağlayan yetkeli ifadeler kullanmayı ve bir kez seçildiklerinde doğru ve bağlayıcı hale gelen görüşleri seçmeyi içerir Bu durumda hüküm verme otoritesi entellektüellerin toplumun entellektüel olmayan kesimine oranla daha kolay eriştikleri üstün nesnel bilgi tarafından meşrulaştırılır Bu konudaki tipik postmodern stratejiyi ise yorumcu eğretilemesi gösterir Yani bir topluluğa özgü gelenek içinde dile getirilmiş ifadeleri bir başka geleneğe dayanan bilgi sistemine anlaşılabilecek şekle çevirmeyi içerir En iyi toplumsal düzeni seçmeye yöneltmek yerine bu stratejiyi özerk bağımsız katılımcılar arasında iletişimi kolaylaştırmak amacını taşır iletim süreci içinde anlamın çarpıtılmasını önlemeye çalışır Bauman bu iki stratejinin kaynağı ve etkilerini Batı ile dünyanın öteki ülkeleri arasındaki ilişkilerde Batı toplumlarının iç örgütlenmesinde bilginin ve bilgiyi üretenlerin bu örgütlenme içindeki yerlerinde ve entellektüellerin yaşam tarzlarında arıyor Bunu yaparken de modernite projesinin vaatlerine ve iflasına ilişkin kuramsal tartışmaların yanısıra günümüzde farklı toplumsal denetim mekanizmaların kurulması yeni yoksullar ın oluşması gibi olguları gündeme getiriyor Bu çerçevede cevap aradığı en önemli soru ise tamamlanmayı bekleyen modernite projesinde entellektüellerin nasıl yeniden yer alabileceği

Bauman Yasa Koyucular ile Yorumcular da modernite ve postmodernite kavramlarını entellektüel rol ün yerine getirildiği birbirinden tamamıyla farklı iki bağlama ve bunlara yanıt olarak gelişen stratejilere işaret etmek üzere kullanıyor Bu karşılıktan yararlanarak Batı Avrupa tarihinin ya da Batı Avrupa nın egemen olduğu tarihin son üç yüzyılını entellektüel çalışmaya ilişkin tipik modern stratejiyi en iyi sergileyen şeylerden biri yasa koyucu eğretilemesidir Bu rol görüş ayrılıklarını hükme bağlayan yetkeli ifadeler kullanmayı ve bir kez seçildiklerinde doğru ve bağlayıcı hale gelen görüşleri seçmeyi içerir Bu durumda hüküm verme otoritesi entellektüellerin toplumun entellektüel olmayan kesimine oranla daha kolay eriştikleri üstün nesnel bilgi tarafından meşrulaştırılır Bu konudaki tipik postmodern stratejiyi ise yorumcu eğretilemesi gösterir Yani bir topluluğa özgü gelenek içinde dile getirilmiş ifadeleri bir başka geleneğe dayanan bilgi sistemine anlaşılabilecek şekle çevirmeyi içerir En iyi toplumsal düzeni seçmeye yöneltmek yerine bu stratejiyi özerk bağımsız katılımcılar arasında iletişimi kolaylaştırmak amacını taşır iletim süreci içinde anlamın çarpıtılmasını önlemeye çalışır Bauman bu iki stratejinin kaynağı ve etkilerini Batı ile dünyanın öteki ülkeleri arasındaki ilişkilerde Batı toplumlarının iç örgütlenmesinde bilginin ve bilgiyi üretenlerin bu örgütlenme içindeki yerlerinde ve entellektüellerin yaşam tarzlarında arıyor Bunu yaparken de modernite projesinin vaatlerine ve iflasına ilişkin kuramsal tartışmaların yanısıra günümüzde farklı toplumsal denetim mekanizmaların kurulması yeni yoksullar ın oluşması gibi olguları gündeme getiriyor Bu çerçevede cevap aradığı en önemli soru ise tamamlanmayı bekleyen modernite projesinde entellektüellerin nasıl yeniden yer alabileceği Yayınevi METİS YAYINLARI Yazar ZYGMUNT BAUMAN Sayfa Sayısı 240 Yıl 2018

Yasa Koyucular ve Yorumcular Metis YayınlarıBugün entelektüelin konumu nedir Toplumun yazgısını değiştirmeye hatta etkilemeye gücü var mıdır Böyle bir gücü hiç olmuş mudur Entelektüel kavramı nasıl ortaya çıkmış işlevi ve anlamı nereden nereye gelmiştir Bauman Yasa Koyucular ile Yorumcular da modernite ve postmodernite kavramlarını entelektüel rol ün yerine getirildiği birbirinden tamamıyla farklı iki bağlama ve bunlara yanıt olarak gelişen stratejilere işaret etmek üzere kullanıyor Bu karşıtlıktan yararlanarak Batı Avrupa tarihinin ya da Batı Avrupa nın egemen olduğu tarihin son üç yüzyılını entelektüel praksis açısından kuramlaştırıyor Yazara göre entelektüel çalışmaya ilişkin tipik modern stratejiyi en iyi sergileyen şeylerden biri yasa koyucu eğretilemesidir Bu rol görüş ayrılıklarını hükme bağlayan yetkeli ifadeler kullanmayı ve bir kez seçildiklerinde doğru ve bağlayıcı hale gelen görüşleri seçmeyi içerir Bu durumda hüküm verme otoritesi entelektüellerin toplumun entelektüel olmayan kesimine oranla daha kolay eriştikleri üstün nesnel bilgi tarafından meşrulaştırılır Bu konudaki tipik postmodern stratejiyi ise yorumcu eğretilemesi gösterir Yani bir topluluğa özgü gelenek içinde dile getirilmiş ifadeleri bir başka geleneğe dayanan bilgi sistemince anlaşılabilecek şekle çevirmeyi içerir En iyi toplumsal düzeni seçmeye yönelmek yerine bu strateji özerk bağımsız katılımcılar arasında iletişimi kolaylaştırmak amacını taşır iletim süreci içinde anlamın çarpıtılmasını önlemeye çalışır Bauman bu iki stratejinin kaynağını ve etkilerini Batı ile dünyanın öteki ülkeleri arasındaki ilişkilerde Batı toplumlarının iç örgütlenmesinde bilginin ve bilgiyi üretenlerin bu örgütlenme içindeki yerlerinde ve entelektüellerin yaşam tarzlarında arıyor Bunu yaparken de modernite projesinin vaatlerine ve iflasına ilişkin kuramsal tartışmaların yanı sıra günümüzde farklı toplumsal denetim mekanizmalarının kurulması yeni yoksullar ın oluşması gibi olguları gündeme getiriyor Bu çerçevede cevap aradığı en önemli soru ise tamamlanmayı bekleyen modernite projesinde entelektüellerin nasıl yeniden yer alabileceği

Bauman Yasa Koyucular ile Yorumcular da modernite ve postmodernite kavramlarını entellektüel rol ün yerine getirildiği birbirinden tamamıyla farklı iki bağlama ve bunlara yanıt olarak gelişen stratejilere işaret etmek üzere kullanıyor Bu karşılıktan yararlanarak Batı Avrupa tarihinin ya da Batı Avrupa nın egemen olduğu tarihin son üç yüzyılını entellektüel çalışmaya ilişkin tipik modern stratejiyi en iyi sergileyen şeylerden biri yasa koyucu eğretilemesidir Bu rol görüş ayrılıklarını hükme bağlayan yetkeli ifadeler kullanmayı ve bir kez seçildiklerinde doğru ve bağlayıcı hale gelen görüşleri seçmeyi içerir Bu durumda hüküm verme otoritesi entellektüellerin toplumun entellektüel olmayan kesimine oranla daha kolay eriştikleri üstün nesnel bilgi tarafından meşrulaştırılır Bu konudaki tipik postmodern stratejiyi ise yorumcu eğretilemesi gösterir Yani bir topluluğa özgü gelenek içinde dile getirilmiş ifadeleri bir başka geleneğe dayanan bilgi sistemine anlaşılabilecek şekle çevirmeyi içerir En iyi toplumsal düzeni seçmeye yöneltmek yerine bu stratejiyi özerk bağımsız katılımcılar arasında iletişimi kolaylaştırmak amacını taşır iletim süreci içinde anlamın çarpıtılmasını önlemeye çalışır Bauman bu iki stratejinin kaynağı ve etkilerini Batı ile dünyanın öteki ülkeleri arasındaki ilişkilerde Batı toplumlarının iç örgütlenmesinde bilginin ve bilgiyi üretenlerin bu örgütlenme içindeki yerlerinde ve entellektüellerin yaşam tarzlarında arıyor Bunu yaparken de modernite projesinin vaatlerine ve iflasına ilişkin kuramsal tartışmaların yanısıra günümüzde farklı toplumsal denetim mekanizmaların kurulması yeni yoksullar ın oluşması gibi olguları gündeme getiriyor Bu çerçevede cevap aradığı en önemli soru ise tamamlanmayı bekleyen modernite projesinde entellektüellerin nasıl yeniden yer alabileceği

Bugün entelektüelin konumu nedir Toplumun yazgısını değiştirmeye hatta etkilemeye gücü var mıdır Böyle bir gücü hiç olmuş mudur Entelektüel kavramı nasıl ortaya çıkmış işlevi ve anlamı nereden nereye gelmiştir Giriş Entelektüeller Modern Yasa Koyuculardan Postmodern Yorumculara s 7 13 Yirminci yüzyılın ilk yıllarında entelektüeller sözcüğünün türetilişi Aydınlanma çağı boyunca bilginin üretilip yayılmasıyla bağlantılandırılmış olan o toplumsal merkeziliği ve o küresel kaygıları yeniden yakalamaya ve bir kez daha vurgulamaya yönelik bir girişimdi Sözcük ulusun zihnini etkileyip politik liderlerinin hareketlerine biçim vermek suretiyle siyasal sürece doğrudan müdahale etmeyi ahlaki sorumlulukları ve kolektif hakları olarak gören romancıların şairlerin sanatçıların gazetecilerin bilim adamlarının ve toplumca bilinen başka kişilerin oluşturduğu karışık bir topluluğu kapsıyordu Sözcük türetildiği sıralarda les philosophes felsefeciler bkz 2 Bölüm ya da la république des lettres in edebiyat cumhuriyeti bkz 2 Bölüm torunları kısmi ilgileri ve belli bir alanda odaklanmış kaygılarıyla çoktan uzmanlık bölgelerine çekilmişlerdi Dolayısıyla sözcük meslekler ile sanatsal türlerin sıkı biçimde korunan sınırları üzerinde yankılanan bir toplanma çağrısıydı Amacı hakikatin ahlaki değerlerin ve estetik yargıların birliğini dile getiren ve bunları hayata geçiren bilgili insanlar geleneğini yeniden canlandırmak ya da onların kolektif belleğini ortaya çıkartmak olan bir çağrı

Bauman Yasa koyucular ile yorumcular da modernite ve postmodernite kavramlarını entellektüel rol ün yerine getirildiği birbirinden tamamiyle farklı iki bağlama ve bunlara yanıt olarak gelişen stratejilere işaret etmek üzere kullanıyor Bu karşıtlıktan yararlanarak Batı Avrupa tarihinin ya da Batı Avrupa nın egemen olduğu tarihin son üç yüzyılını entellektüle praksis açısından kuramlaştırıyor Yazara göre entellektüel çelışmaya ilişkin tipik modern stratejiyi en iyi sergileyen şeylerden biri yasa koyucu eğretilmesiidr Bu rol görüş ayrılıklarını hükme bağlayan yetkeli ifadeler kullanmayı ve bir kez seçildiklerden doğru ve bağlayıcı hale gelen görüşleri seçmeyi içerir Bu durumda hüküm verme otoritesi entellektüellerin toplumun entellektüel olmayan kesimine oranla daha kolay eriştikleri üstün nesnel bilgi taıafından meşrulaştırılır Bu konudaki tipik postmoderen stratejiyi iyi yorumcu eğretilemesi gösterir Yani bir topluluğa özgü gelenek içinde dile getirilmiş ifadeleri bir başka geleneğe dayanan bilgi sistemince anlaşılabilecek şekle çevirmeyi içerir En iyi toplumsal düzenil seçmeye yonelmek yerine bu sktrateji özerk bağımsız katılımcılar arasında iletişimi kolaylaştırmak amacını taşır iletim süreci içinde anlamın çarpıtılmasını önlemeye çalışır Bauman bu iki stratejinin kaynağını ve etkilerini Batı ile dünyanın öteki ülkeleri arasındaki liişkilerde Batı toplumlarınını iç örgütlenmesinde bilginin ve bilgiyi üretelerin bu örgütlenme içindeki yerlerinde ve entellektüellerin yaşam tarzlarında arıyor Bunu yaparken de modernite projesinini vaatlerine ve iflasına ilişkin kuramsal tartışmaların yanısıra günümüzde farklı toplumsal denetim mekanizmalarının kurulması yeni yoksullar ın oluşması gibi olguları gündeme getiriyor Bu çerçevede cevap aradığı en önemli soru ise tamamlanmayı bekleyen modenite projesined entellektülelerin nasıl yeniden yer alabileceği Sayfa Sayısı 238Baskı Yılı 2012Dili TürkçeYayınevi Metis Yayıncılık

Bauman Yasa Koyucular ile Yorumcular da modernite ve postmodernite kavramlarını entellektüel rol ün yerine getirildiği birbirinden tamamıyla farklı iki bağlama ve bunlara yanıt olarak gelişen stratejilere işaret etmek üzere kullanıyor Bu karşılıktan yararlanarak Batı Avrupa tarihinin ya da Batı Avrupa nın egemen olduğu tarihin son üç yüzyılını entellektüel çalışmaya ilişkin tipik modern stratejiyi en iyi sergileyen şeylerden biri yasa koyucu eğretilemesidir Bu rol görüş ayrılıklarını hükme bağlayan yetkeli ifadeler kullanmayı ve bir kez seçildiklerinde doğru ve bağlayıcı hale gelen görüşleri seçmeyi içerir Bu durumda hüküm verme otoritesi entellektüellerin toplumun entellektüel olmayan kesimine oranla daha kolay eriştikleri üstün nesnel bilgi tarafından meşrulaştırılır Bu konudaki tipik postmodern stratejiyi ise yorumcu eğretilemesi gösterir Yani bir topluluğa özgü gelenek içinde dile getirilmiş ifadeleri bir başka geleneğe dayanan bilgi sistemine anlaşılabilecek şekle çevirmeyi içerir En iyi toplumsal düzeni seçmeye yöneltmek yerine bu stratejiyi özerk bağımsız katılımcılar arasında iletişimi kolaylaştırmak amacını taşır iletim süreci içinde anlamın çarpıtılmasını önlemeye çalışır Bauman bu iki stratejinin kaynağı ve etkilerini Batı ile dünyanın öteki ülkeleri arasındaki ilişkilerde Batı toplumlarının iç örgütlenmesinde bilginin ve bilgiyi üretenlerin bu örgütlenme içindeki yerlerinde ve entellektüellerin yaşam tarzlarında arıyor Bunu yaparken de modernite projesinin vaatlerine ve iflasına ilişkin kuramsal tartışmaların yanısıra günümüzde farklı toplumsal denetim mekanizmaların kurulması yeni yoksullar ın oluşması gibi olguları gündeme getiriyor Bu çerçevede cevap aradığı en önemli soru ise tamamlanmayı bekleyen modernite projesinde entellektüellerin nasıl yeniden yer alabileceği img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img