Yazmanın Ucundaki Sevda — Mehmet Yılmaz

Sevgiden aşktan iyilikten umuttan yana ne varsa hepsini ektim toprağa Hem de kurak toprakları ellerimle kazıyarak Kan revan içinde kaldım çoğu zaman ama asla gönül koymadım toprağa Hasat zamanım hiç olmadı Ya kurak gitti ya da dolu vurdu Hepsine hasret kaldık Sol yanımız yanardağ oldu yaktı içimizi sağ yanımız uçsuz bucaksız bir çöl Her şeye rağmen yine de vazgeçmedim sevdamdan