Yemek ve Kültür Üç Aylık Dergi Sayı 45 Sonbahar 2016

Mevsimlerin seçtiğimiz yemekleri etkilediği bilinen bir gerçek Sonbaharla birlikte sıcaklar daha çok yer alacak soframızda ama her mevsimin değişmezi zeytin ve zeytinyağının vazgeçilmezliği hep baki kalacak Zeytin ve zeytinyağına geniş bir yer ayırdık bu sayımızda M Bülent Varlık Zeki Arıkan ve Ilias Angnostakis in yazılarında eski çağlardan günümüze zeytin ve zeytinyağının üretilmesi ve tüketilmesi üzerine önemli kaynaklara ipuçlarına ulaşacaksınız Enis Batur Kimdir obur diye soruyor ve edebiyat dünyasından sinemaya plastik sanatlara dek obur un izini sürüyor Yemek yemenin varoluş biçimiyle özdeşleştiği obur un dünyasına dair ince ayrıntılar hayatı sağlık ve keyif ikileminde sorgulamanızı sağlayacak Figen Yanık Midilli ye uzanıp göç eden anne reçelleri nin tadına bakarken Nostradamus un el kitabında bu kez ayva reçeli ve marmeladı yapmanın incelikleri var Özge Samancı imparatorluğun son döneminde Osmanlı saray menüleri arasında dolanıyor ve seçkin damak tadına sunulan yemekleri belgeleriyle anlatıyor Musa Dağdeviren Dalından tadına fıstığın öyküsü nde fıstıkla ilgili bilinen ve bilinmeyen birçok ayrıntıyı gözler önüne seriyor Danimarka mutfağının dünyaca ünlü şefi René Redzepi ile Nazlı Pişkin in yaptığı söyleşi usta lığın tevazu ve işbirliğiyle ne kadar bağlantılı olduğunu hatırlamamızı sağlıyor Azıcık etle nasıl kalabalık doyurulacağı ise Aglaia Kremezi nin yazısında gizli Eric R Dursteler erken modern dönem Konstantinopolis te yemek ve diplomasi yi ele aldığı yazısında Venedik Cumhuriyeti nin Osmanlı İmparatorluğu ile bir sofra etrafında kurduğu ilişkiyi keyifli bir metne dönüştürüyor Bu sayımızda kapsamlı olarak ele aldığımız bir diğer konu başlığı ise patates Hasan Eren i Kumpir yazısıyla saygıyla anarken Selim Çetiner patatesin öyküsünü kişisel tarihiyle birlikte Güney Amerika nın And Dağları ndan Uzay İstasyonu nda kadar süren binlerce yıllık geçmişiyle aktarıyor Meyhanecilerin yakından tanıdığı Hatay ı sahiplerinden Mehmet Ali Işık anlatıyor Pelin Özer in söyleşisinde söz dönüp dolaşıp en çok Hatay ı Kendi ayinini kurmuş bir meyhane diye tanımlayan Cemal Süreya ya geliyor tabii Memlekete gelirsek tıpkı Ayfer Tunç un hikâyesinde olduğu gibi kıpkırmızı bir akide şekeri renginde sanki Kırmızının yoğunluğu akidenin tadını unutturuyor gibi ya da Behçet Aysan ın Bir yalnız nar ağacı nın satırları arasında dolanırsak biliyorum bir gün bir başka nar ağacının dibinde yine bir başka çocuklar türkiye yi konuşacaklar dizeleriyle karşılıyoruz geleceği Zaman barıştan demokrasiden adaletten yana olsun Keyifli okumalar