Yeşil — Semerci Aykut

Şiirimin içinden geçen en hüzünlü vapur bu Mevsim ağustos Saat denen soysuz deniz kenarı Kuşlar sallıyor bir mendil gibi hüznün ardından Yolunu şaşırmış pasaklı kanatlarını Toz içinde gökyüzü Bu şiirimin içine sığınan kir içinde ilk mavi Denizin çocuğu olunca şair Uğramaz şiirlerine tren Mevsim ağustos Saat denen şırfıntı yıldızların altında tutmuş köşe başını Bir derdi var belli ki Yoksa neden ötsün hiç durmadan baykuş kuşu İnsanlar tedirgin hep duyduğundan Korkak ve batıl bir karanlığa hapsetmiş onlar kendini Ve bu şiirimin içinden geçen ilk tren belli ki Sevmek ve sevilmekten ibaretse hayat denen azlığın anlamlısı Şiirlerime sızar öbek öbek karamsarlık Dedim ya mevsim ağustos Saat bir gecelik sevişmeler kadar soysuz Şiirler var şiirler çok her adımı bir şair bu ülkenin Şiirler içinde barınan kadınlar şairleri kadar yalan aşklar reklam Türlü sevişmeler birikiyor Bir yatağın fıstık yeşili çarşafı üzerinde O yatakta değişiyor her gece oyuncular Görüyorum ki özgürlükle karıştırıyor kiri pası ahlaksızlığı Kadın Erkek İnsan Bu şiirimin içinde yeşillenen ilk isyan Tanıtım Bülteninden