Yeşilmavi Kahverengi — Yakuphan Mangır

Sevgili okur Maviye açacaksın gözünü yeşile atacaksın ilk adımlarını ve belki ağaca kazımadan aşkı sevdiğini toprağa koyup anısını yüreğine kazıdığında öğreneceksin kahverengini Renklere karıştığın kadar yaşayacak renkleri öğrenebildiğince inşa edeceksin beşerden insanı Unuttuklarının değil görmezden geldiklerinin acısını götüreceksin toprağa Bir gün anlayacaksın dünyada var olmak dünyayı var etmektir ve bir çocuğun gözünde gördüğün korkunç umut şüphesiz ki mütemadi gerçektir Neden gidiyorsun diye sorma çocuk Aciz dinler cahil devler görürsün Neden gelmiyorum deme çocuk Acı kokuyor yollarım Güneş değil ihanet doğan dağlarımın ardından Tütün değil sardığım çarşaflara can Hasret tüter iki parmağım arasından Ben de geliyorum deme çocuk Yüreğine kara sürerler Kendinden olmayanı düşman bilirler Aklı derdest ederler Hadi kalk deme çocuk Geç oldu Git yat Umuda yürü rüyalarda Hadi git uyu Uyu ki büyü çocuk

Maviye açacaksın gözünü yeşile atacaksın ilk adımlarını ve belki ağaca kazımadan aşkı sevdiğini toprağa koyup anısını yüreğine kazıdığında öğreneceksin kahverengini Renklere karıştığın kadar yaşayacak renkleri öğrenebildiğince inşa edeceksin beşerden insanı Unuttuklarının değil görmezden geldiklerinin acısını götüreceksin toprağa Bir gün anlayacaksın dünyada var olmak dünyayı var etmektir ve bir çocuğun gözünde gördüğün korkunç umut şüphesiz ki mütemadi gerçektir Neden gidiyorsun diye sorma çocukAciz dinler cahil devler görürsünNeden gelmiyorum deme çocukAcı kokuyor yollarımGüneş değil ihanet doğan dağlarımın ardındanTütün değil sardığım çarşaflara canHasret tüter iki parmağım arasından Ben de geliyorum deme çocukYüreğine kara sürerlerKendinden olmayanı düşman bilirlerAklı derdest ederlerHadi kalk deme çocukGeç olduGit yatUmuda yürü rüyalardaHadi git uyuUyu ki büyü çocuk

Sevgili okur Maviye açacaksın gözünü yeşile atacaksın ilk adımlarını ve belki ağaca kazımadan aşkı sevdiğini toprağa koyup anısını yüreğine kazıdığında öğreneceksin kahverengini Renklere karıştığın kadar yaşayacak renkleri öğrenebildiğince inşa edeceksin beşerden insanı Unuttuklarının değil görmezden geldiklerinin acısını götüreceksin toprağa Bir gün anlayacaksın dünyada var olmak dünyayı var etmektir ve bir çocuğun gözünde gördüğün korkunç umut şüphesiz ki mütemadi gerçektir Neden gidiyorsun diye sorma çocuk Aciz dinler cahil devler görürsün Neden gelmiyorum deme çocuk Acı kokuyor yollarım Güneş değil ihanet doğan dağlarımın ardından Tütün değil sardığım çarşaflara can Hasret tüter iki parmağım arasından Ben de geliyorum deme çocuk Yüreğine kara sürerler Kendinden olmayanı düşman bilirler Aklı derdest ederler Hadi kalk deme çocuk Geç oldu Git yat Umuda yürü rüyalarda Hadi git uyu Uyu ki büyü çocuk