Yıldız Tozu ve Gözyaşı — Fatma Sönmez Bekiroğlu

Fatma Sönmez Bekiroğlu kelimeleri birer kar tanesine dönüştürüp okurun ruhuna usulca bırakıyor Bu şiirlerde kristalleşmiş gözyaşları paslı ay ışığı ve gamzelerden havalanan kuşlar var Bekiroğlu yeşilken dökülen yaprakların ve dalında yanan tomurcukların hikâyesini anlatırken bizi lirik bir iç denizin kıyısına davet ediyor Yine akşam oluyor demi hazır gecenin Karşı semtin ışıkları yanıp sönüyor yıldızlar gibi Aklımdasın sevgili Gözlerinin irisi iğne gibi içime ilmek ilmek işliyor Hüzün yüzlüm hasretim canım çok acıyor Sevdayı acıyla ayrılığı kış masalıyla harmanlayan bu mısralar bir duygu fırtınasının ortasında kalıp da hâlâ baharı düşleyenlerin sığınağı olacak Bekiroğlu imkansızın ve bekleyişin estetiğini ilmek ilmek işlerken hüzünle imzalanmış bir kaderin izini sürüyor Öpseydim gözlerinden bahar olurdum diyen o naif ses okuru kışın ayazında saklı kalmış bir umutla baş başa bırakıyor Fatma Sönmez Bekiroğlu imgeci anlatımıyla Türk şiirine hüzünlü ve samimi bir soluk getiriyor

Fatma Sönmez Bekiroğlu kelimeleri birer kar tanesine dönüştürüp okurun ruhuna usulca bırakıyor Bu şiirlerde kristalleşmiş gözyaşları paslı ay ışığı ve gamzelerden havalanan kuşlar var Bekiroğlu yeşilken dökülen yaprakların ve dalında yanan tomurcukların hikâyesini anlatırken bizi lirik bir iç denizin kıyısına davet ediyor Yine akşam oluyor demi hazır gecenin Karşı semtin ışıkları yanıp sönüyor yıldızlar gibi Aklımdasın sevgili Gözlerinin irisi iğne gibi içime ilmek ilmek işliyor Hüzün yüzlüm hasretim canım çok acıyor Sevdayı acıyla ayrılığı kış masalıyla harmanlayan bu mısralar bir duygu fırtınasının ortasında kalıp da hâlâ baharı düşleyenlerin sığınağı olacak Bekiroğlu imkansızın ve bekleyişin estetiğini ilmek ilmek işlerken hüzünle imzalanmış bir kaderin izini sürüyor Öpseydim gözlerinden bahar olurdum diyen o naif ses okuru kışın ayazında saklı kalmış bir umutla baş başa bırakıyor Fatma Sönmez Bekiroğlu imgeci anlatımıyla Türk şiirine hüzünlü ve samimi bir soluk getiriyor

Fatma Sönmez Bekiroğlu kelimeleri birer kar tanesine dönüştürüp okurun ruhuna usulca bırakıyor Bu şiirlerde kristalleşmiş gözyaşları paslı ay ışığı ve gamzelerden havalanan kuşlar var Bekiroğlu yeşilken dökülen yaprakların ve dalında yanan tomurcukların hikâyesini anlatırken bizi lirik bir iç denizin kıyısına davet ediyor Yine akşam oluyor demi hazır gecenin Karşı semtin ışıkları yanıp sönüyor yıldızlar gibi Aklımdasın sevgili Gözlerinin irisi iğne gibi içime ilmek ilmek işliyor Hüzün yüzlüm hasretim canım çok acıyor Sevdayı acıyla ayrılığı kış masalıyla harmanlayan bu mısralar bir duygu fırtınasının ortasında kalıp da hâlâ baharı düşleyenlerin sığınağı olacak Bekiroğlu imkansızın ve bekleyişin estetiğini ilmek ilmek işlerken hüzünle imzalanmış bir kaderin izini sürüyor Öpseydim gözlerinden bahar olurdum diyen o naif ses okuru kışın ayazında saklı kalmış bir umutla baş başa bırakıyor Fatma Sönmez Bekiroğlu imgeci anlatımıyla Türk şiirine hüzünlü ve samimi bir soluk getiriyor Tanıtım Bülteninden

Fatma Sönmez Bekiroğlu kelimeleri birer kar tanesine dönüştürüp okurun ruhuna usulca bırakıyor Bu şiirlerde kristalleşmiş gözyaşları paslı ay ışığı ve gamzelerden havalanan kuşlar var Bekiroğlu yeşilken dökülen yaprakların ve dalında yanan tomurcukların hikâyesini anlatırken bizi lirik bir iç denizin kıyısına davet ediyor Yine akşam oluyor demi hazır gecenin Karşı semtin ışıkları yanıp sönüyor yıldızlar gibi Aklımdasın sevgili Gözlerinin irisi iğne gibi içime ilmek ilmek işliyor Hüzün yüzlüm hasretim canım çok acıyor Sevdayı acıyla ayrılığı kış masalıyla harmanlayan bu mısralar bir duygu fırtınasının ortasında kalıp da hâlâ baharı düşleyenlerin sığınağı olacak Bekiroğlu imkansızın ve bekleyişin estetiğini ilmek ilmek işlerken hüzünle imzalanmış bir kaderin izini sürüyor Öpseydim gözlerinden bahar olurdum diyen o naif ses okuru kışın ayazında saklı kalmış bir umutla baş başa bırakıyor Fatma Sönmez Bekiroğlu imgeci anlatımıyla Türk şiirine hüzünlü ve samimi bir soluk getiriyor

Fatma Sönmez Bekiroğlu kelimeleri birer kar tanesine dönüştürüp okurun ruhuna usulca bırakıyor Bu şiirlerde kristalleşmiş gözyaşları paslı ay ışığı ve gamzelerden havalanan kuşlar var Bekiroğlu yeşilken dökülen yaprakların ve dalında yanan tomurcukların hikâyesini anlatırken bizi lirik bir iç denizin kıyısına davet ediyor Yine akşam oluyor demi hazır gecenin Karşı semtin ışıkları yanıp sönüyor yıldızlar gibi Aklımdasın sevgili Gözlerinin irisi iğne gibi içime ilmek ilmek işliyor Hüzün yüzlüm hasretim canım çok acıyor Sevdayı acıyla ayrılığı kış masalıyla harmanlayan bu mısralar bir duygu fırtınasının ortasında kalıp da hâlâ baharı düşleyenlerin sığınağı olacak Bekiroğlu imkansızın ve bekleyişin estetiğini ilmek ilmek işlerken hüzünle imzalanmış bir kaderin izini sürüyor Öpseydim gözlerinden bahar olurdum diyen o naif ses okuru kışın ayazında saklı kalmış bir umutla baş başa bırakıyor Fatma Sönmez Bekiroğlu imgeci anlatımıyla Türk şiirine hüzünlü ve samimi bir soluk getiriyor