Yirmiüçüncü Söz — Bediüzzaman Said Nursi

İnsan kâinatın ekser envâına muhtaç ve alâkadardır İhtiyâcâtı âlemin her tarafına dağılmış arzuları ebede kadar uzanmış Bir çiçeği istediği gibi koca bir baharı da ister Bir bahçeyi arzu ettiği gibi ebedî Cenneti de arzu eder Bir dostunu görmeye müştak olduğu gibi Cemîl i Zülcelâli de görmeye müştaktır Başka bir menzilde duran bir sevdiğini ziyaret etmek için o menzilin kapısını açmaya muhtaç olduğu gibi berzaha göçmüş yüzde doksan dokuz ahbabını ziyaret etmek ve firâk ı ebedîden kurtulmak için koca dünyanın kapısını kapayacak ve bir mahşer i acaip olan âhiret kapısını açacak dünyayı kaldırıp âhireti yerine kuracak ve koyacak bir Kadîr i Mutlakın dergâhına ilticaya muhtaçtır