Yitik Evin Vârisleri — Vahan Totovenst

O eski ülkede güneş meyvelerle haykırır toprak bitip tükenmeyen bitki örtüsüyle nefes alırdı ırmaklar çağıldar şafaklar alabildiğine söker ve günbatımları alevden kollarıyla inerdi ağzına kadar taze sütle dolu gümüş bir tas yükselip maviliklerde yüzer geceler yıldızların sesiyle çınlar ağaçlar gökyüzüne doğru süzülür ve bütün çiçekler titreşip fısıldardı Sokağımız Roma dan başlayıp Bizans başkentine uzanan oradan da doğuya doğru ilerleyen kadim yolun üzerindeydi Yol Bizans ta mavi denizle kısa bir mola verdikten sonra Anadolu yu baştan başa kat ediyor evimizin önünden geçip dünyanın öbür ucu na Bağdat a kadar uzanıyordu Mezopotamya kentlerinden gelip Sivas a Anadolu daki kârlı ticaret merkezlerine giden deve kervanları evimizin önünden geçerdi Sonbaharda bahçemizin meyveleri tükenmey yüz tuttuğunda kervanlar bu defa uçsuz buçaksız çöllere değerli taşlarla dolu zengin Babil ve Arap şehirlerine dönerdi