Yol — Hande Tuna

Yaşadığımız her acı da bir anlam vardır Mutlaka sonunda bir yere varırsın Her şey senin bu yolda yürüyebilmen içindir Bu yaşadığımız dünya bizim için Soluduğumuz hava mis kokan çiçekler yağmurlar fırtınalar doğan güneş bizim için Sahiplen kendini Herkesten önce her şeyinle kendini sahiplen Acılarını da sevinçlerini de ayırt etmeden al yanına ve yürümekten korkma Çünkü bu yol senin yolun Tarifi olmayan acılar ansızın gelen kayıplar ve bir valiz dolusu yalnızlık ile çıkılan bir yol Bunlara rağmen umudun aşkın inancın dostluğun ve yaşamın tekrardan yeşerdiği bir hikaye Yolunu kaybeden Sahra benliğini umutsuzluğa teslim etmişti Ona yolunu kaybettiren hayattı belki ama yolunu bulduran da hayatın ta kendisi olacaktı