Yol Arkadaşım — Bekir Alagöz

Fani Daima mı hüsran Bir ayrılık bir acı Olmayacak mı kavuşma anı Ne anımsayabiliyor ne de hayal edebiliyorum Elbet kavuşma olacak Çiçek açmak için güneşe Toprak yaşamak için suya Belki de bir kelle urgana Kim bilir bir gece ya da gündüzHabersizce gelenBiri var beni bekleyen Pembe çiçeği çamurlu toprağı olan Bir ömür ardımda sevabıyla günahıyla Ne ilk kavuşmadır ne de son İşte baş ucumda mezar taşım Şimdi öpüşün koklaşın

Fani Daima mı hüsran Bir ayrılık bir acı Olmayacak mı kavuşma anı Ne anımsayabiliyor ne de hayal edebiliyorum Elbet kavuşma olacak Çiçek açmak için güneşe Toprak yaşamak için suya Belki de bir kelle urgana Kim bilir bir gece ya da gündüz Habersizce gelen Biri var beni bekleyen Pembe çiçeği çamurlu toprağı olan Bir ömür ardımda sevabıyla günahıyla Ne ilk kavuşmadır ne de son İşte baş ucumda mezar taşım Şimdi öpüşün koklaşın

Fani Daima mı hüsran Bir ayrılık bir acı Olmayacak mı kavuşma anı Ne anımsayabiliyor ne de hayal edebiliyorum Elbet kavuşma olacak Çiçek açmak için güneşe Toprak yaşamak için suya Belki de bir kelle urgana Kim bilir bir gece ya da gündüzHabersizce gelenBiri var beni bekleyen Pembe çiçeği çamurlu toprağı olan Bir ömür ardımda sevabıyla günahıyla Ne ilk kavuşmadır ne de son İşte baş ucumda mezar taşım Şimdi öpüşün koklaşın

Fani Daima mı hüsran Bir ayrılık bir acı Olmayacak mı kavuşma anı Ne anımsayabiliyor ne de hayal edebiliyorum Elbet kavuşma olacak Çiçek açmak için güneşe Toprak yaşamak için suya Belki de bir kelle urgana Kim bilir bir gece ya da gündüz Habersizce gelen Biri var beni bekleyen Pembe çiçeği çamurlu toprağı olan Bir ömür ardımda sevabıyla günahıyla Ne ilk kavuşmadır ne de son İşte baş ucumda mezar taşım Şimdi öpüşün koklaşın