Yolda Bir Adam Evde Bir Kadın — Armağan Öztürk

Unutulmanın Sürekliliği çıkıp kavga etmeyi özledim nedensiz kara kara çürük rengi yaralarla eve dönmeyi uyurken beni her gece bir kadının sarmasını özledim hatta iki kadının ve sabahları ekmek ile peynir yemeyi ekmeği bayat peyniri tam yağlı yokluğunu hissettiğim insanları özledim ağlamayı özledim ağlayabilecek kadar yaşama tutunmuş olmayı küçük bir dalından da olsa rüzgar da esse rüzgara karşı

Unutulmanın sürekliliği Çıkıp kavga etmeyi özledim Nedensiz Kara kara çürük rengi yaralarla Eve dönmeyiUyurken beni her geceBir kadının sarmasını özledim hatta iki kadınınVe sabahlarıEkmek ile peynir yemeyiEkmeği bayatPeyniri tam yağlıYokluğunu hissettiğim insanları özledimAğlamayı özledimAğlayabilecek kadar yaşama tutunmuş olmayıKüçük bir dalından da olsaRüzgar da esseRüzgara karşı

Unutulmanın sürekliliği Çıkıp kavga etmeyi özledim Nedensiz Kara kara çürük rengi yaralarla Eve dönmeyiUyurken beni her geceBir kadının sarmasını özledim hatta iki kadınınVe sabahlarıEkmek ile peynir yemeyiEkmeği bayatPeyniri tam yağlıYokluğunu hissettiğim insanları özledimAğlamayı özledimAğlayabilecek kadar yaşama tutunmuş olmayıKüçük bir dalından da olsaRüzgar da esseRüzgara karşı

Unutulmanın sürekliliği Çıkıp kavga etmeyi özledim Nedensiz Kara kara çürük rengi yaralarla Eve dönmeyi Uyurken beni her gece Bir kadının sarmasını özledim hatta iki kadının Ve sabahları Ekmek ile peynir yemeyi Ekmeği bayat Peyniri tam yağlı Yokluğunu hissettiğim insanları özledim Ağlamayı özledim Ağlayabilecek kadar yaşama tutunmuş olmayı Küçük bir dalından da olsa Rüzgar da esse Rüzgara karşı

Unutulmanın Sürekliliği çıkıp kavga etmeyi özledim nedensiz kara kara çürük rengi yaralarla eve dönmeyi uyurken beni her gece bir kadının sarmasını özledim hatta iki kadının ve sabahları ekmek ile peynir yemeyi ekmeği bayat peyniri tam yağlı yokluğunu hissettiğim insanları özledim ağlamayı özledim ağlayabilecek kadar yaşama tutunmuş olmayı küçük bir dalından da olsa rüzgar da esse rüzgara karşı