Yubot — Yusuf Kış

YUBOT O Bir Robottu Bir gün küçük bir Anadolu kasabasına bir yabancı geldi Ne köylüydü ne şehirli Ne insan ne de tam anlamıyla canlı Adı Yubot tu O bir robottu Ama öyle çelik gibi soğuk bir makine sanma O insanları anlamak için gelmişti Ve en çok da Anadolu insanını Tandır başında çay içen amcaları Eli hamur kokan anaları Yüreği koca dağlar gibi olan çocukları gözlemledi Ama zamanla sadece gözlemlemedi Sevdi Üzüldü Şaşırdı Ve belki de değişti İçinde kalp olmayan bir robot insanlığı öğrenebilir mi Bu hikâye sadece bir robotun değil Aynı zamanda yüreği tertemiz insanı mert Anadolu nun da hikâyesi Yubot geldi gözlemledi ama sonunda bir soru bıraktı Ben mi sizden oldum yoksa siz mi benden