Yunanlıların Trajik Çağında Felsefe — Friedrich Wilhelm Nietzsche

İlkin bir kültürünüz olsun felsefenin ne istediğini neler yapabileceğini ancak ondan sonra öğrenirsiniz Yunanlılar yalnız insanlarla tanrıların gerçekliğine inandıkça ve bütün tabiatı bu Tanrı insanların yabancı kıyafetlere bürünmüş maskeli şekilleri ve şekil değiştirmeleri metamorfozları olarak gördükçe gerçekçiliğin her türlüsünün tam karşıtı olarak kalmışlardır Onlar için insan şeylerin hakikati ve çekirdeği idi bunun ötesinde her şey görünüş aldatıcı oyun idi Felsefe yapmaya ne zaman başlamak gerektiğine dair onlar bize hiçbir milletin başaramadığı açıklıkta bir ders vermektedirler Felsefeye onu üzüntüden çıkarmak isteyen bazılarının herhalde düşündükleri gibi kederde değil saadette olgun erkeklikte kahraman ve muzaffer erkeklik çağının ateşli neşesi içinde başlamak gerek Yunanlıların bu çağda felsefe ile meşgul olmaya başlamış olmaları bize Yunanlıların kendileri kadar felsefenin de ne olduğunu ve ne olması gerektiğini öğretmektedir İnsanlık gerçeğin savaş türküsünü felsefede kahramanlığın ezgisini cesaret ve hürriyetle okuyan iyi kitabı çok nadir meydana getiriyor Bir mercekle iğne deliğini bulan sanatçıya elde etmiş olduğu ustalığı göstermek için bir kürek dolusu mercek yetmez mi

Friedrich Wilhelm Nietzsche tarafından kaleme alınan Yunanlıların Trajik Çağında Felsefe Arya Yayıncılık eseri olarak okurlarla buluşuyor Yunanlıların Trajik Çağında Felsefe Friedrich Wilhelm Nietzsche Kitap Özeti İlkin bir kültürünüz olsun felsefenin ne istediğini neler yapabileceğini ancak ondan sonra öğrenirsiniz Yunanlılar yalnız insanlarla tanrıların gerçekliğine inandıkça ve bütün tabiatı bu Tanrı insanların yabancı kıyafetlere bürünmüş maskeli şekilleri ve şekil değiştirmeleri metamorfozları olarak gördükçe gerçekçiliğin her türlüsünün tam karşıtı olarak kalmışlardır Onlar için insan şeylerin hakikati ve çekirdeği idi bunun ötesinde her şey görünüş aldatıcı oyun idi Felsefe yapmaya ne zaman başlamak gerektiğine dair onlar bize hiçbir milletin başaramadığı açıklıkta bir ders vermektedirler Felsefeye onu üzüntüden çıkarmak isteyen bazılarının herhalde düşündükleri gibi kederde değil saadette olgun erkeklikte kahraman ve muzaffer erkeklik çağının ateşli neşesi içinde başlamak gerek Yunanlıların bu çağda felsefe ile meşgul olmaya başlamış olmaları bize Yunanlıların kendileri kadar felsefenin de ne olduğunu ve ne olması gerektiğini öğretmektedir İnsanlık gerçeğin savaş türküsünü felsefede kahramanlığın ezgisini cesaret ve hürriyetle okuyan iyi kitabı çok nadir meydana getiriyor Bir mercekle iğne deliğini bulan sanatçıya elde etmiş olduğu ustalığı göstermek için bir kürek dolusu mercek yetmez mi Yayınevi Arya Yayıncılık Yazar Friedrich Wilhelm Nietzsche Sayfa 140 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 11 00x19 50 cm Basım Yılı Şubat 2019 Barkod 9789758491483 Kategori Araştıma İnceleme Referans Felsefe Tarihi

İlkin bir kültürünüz olsun felsefenin ne istediğini neler yapabileceğini ancak ondan sonra öğrenirsiniz Yunanlılar yalnız insanlarla tanrıların gerçekliğine inandıkça ve bütün tabiatı bu Tanrı insanların yabancı kıyafetlere bürünmüş maskeli şekilleri ve şekil değiştirmeleri metamorfozları olarak gördükçe gerçekçiliğin her türlüsünün tam karşıtı olarak kalmışlardır Onlar için insan şeylerin hakikati ve çekirdeği idi bunun ötesinde her şey görünüş aldatıcı oyun idi Felsefe yapmaya ne zaman başlamak gerektiğine dair onlar bize hiçbir milletin başaramadığı açıklıkta bir ders vermektedirler Felsefeye onu üzüntüden çıkarmak isteyen bazılarının herhalde düşündükleri gibi kederde değil saadette olgun erkeklikte kahraman ve muzaffer erkeklik çağının ateşli neşesi içinde başlamak gerek Yunanlıların bu çağda felsefe ile meşgul olmaya başlamış olmaları bize Yunanlıların kendileri kadar felsefenin de ne olduğunu ve ne olması gerektiğini öğretmektedir İnsanlık gerçeğin savaş türküsünü felsefede kahramanlığın ezgisini cesaret ve hürriyetle okuyan iyi kitabı çok nadir meydana getiriyor Bir mercekle iğne deliğini bulan sanatçıya elde etmiş olduğu ustalığı göstermek için bir kürek dolusu mercek yetmez mi

İlkin bir kültürünüz olsun felsefenin ne istediğini neler yapabileceğini ancak ondan sonra öğrenirsiniz Yunanlılar yalnız insanlarla tanrıların gerçekliğine inandıkça ve bütün tabiatı bu Tanrı insanların yabancı kıyafetlere bürünmüş maskeli şekilleri ve şekil değiştirmeleri metamorfozları olarak gördükçe gerçekçiliğin her türlüsünün tam karşıtı olarak kalmışlardır Onlar için insan şeylerin hakikati ve çekirdeği idi bunun ötesinde her şey görünüş aldatıcı oyun idi Felsefe yapmaya ne zaman başlamak gerektiğine dair onlar bize hiçbir milletin başaramadığı açıklıkta bir ders vermektedirler Felsefeye onu üzüntüden çıkarmak isteyen bazılarının herhalde düşündükleri gibi kederde değil saadette olgun erkeklikte kahraman ve muzaffer erkeklik çağının ateşli neşesi içinde başlamak gerek Yunanlıların bu çağda felsefe ile meşgul olmaya başlamış olmaları bize Yunanlıların kendileri kadar felsefenin de ne olduğunu ve ne olması gerektiğini öğretmektedir İnsanlık gerçeğin savaş türküsünü felsefede kahramanlığın ezgisini cesaret ve hürriyetle okuyan iyi kitabı çok nadir meydana getiriyor Bir mercekle iğne deliğini bulan sanatçıya elde etmiş olduğu ustalığı göstermek için bir kürek dolusu mercek yetmez mi İnce Kapak Sayfa Sayısı 140Baskı Yılı 2010e Kitap Sayfa Sayısı 87Baskı Yılı 2010Dili TürkçeYayınevi Arya

Nietzsche bu yazısında Yunan felsefesi üzerinde edinilmiş ve alışılmış yüzyıllık düşünce ve inançları o zamana kadar görülmemiş bir cesurlukla altüst etmekte bu husustaki değer yargılarını tersine çevirmektedir Ona göre Yunan ın felsefede en parlak devresi Sokrates Eflatun Aristoteles i yetiştirmiş olan dar anlamdaki klasik devre değil Trajik çağda gelişmiş olan Sokrates öncesi felsefedir Neden Çünkü Yunan felsefesinin bu gençlik devresi felsefe ile tragedya arasındaki derin yakınlığı gözden kaçırmamıştır Tragedya insana ne olduğunu onu geleneklerle pekinleşmiş türlü bağlardan kurtararak telkin eder Ona özgür bir kişilik olduğu bilincini verir fakat varlığının bu özgürlük ile alın yazısı arasında bir denge olduğunu da gösterir Bu bakımdan insan varlığı ve hayatı yukarıda da işaret ettiğimiz gibi trajiktir Tıpkı bunun gibi düşünen insan evrenin karşısında kendini bağımsız ve düşünen bir kişilik olarak duyunca kendinin evrenle Ben arasında bir denge olduğunu anlar böylece de trajik durum meydana gelir Bu sebeple tragedya ile Sokrates ten önceki felsefe arasında hatta tragedya yazarları ile bu felsefenin Thales Herakleitos Parmenides gibi kişilikleri arasında sadece bir paralellik değil bir akrabalık bir yakınlık vardır Prof Dr Nusret Hızır Tanıtım Bülteninden

Nietzsche bu yazısında Yunan felsefesi üzerinde edinilmiş ve alışılmış yüzyıllık düşünce ve inançları o zamana kadar görülmemiş bir cesurlukla altüst etmekte bu husustaki değer yargılarını tersine çevirmektedir Ona göre Yunan ın felsefede en parlak devresi Sokrates Eflatun Aristoteles i yetiştirmiş olan dar anlamdaki klasik devre değil Trajik çağda gelişmiş olan Sokrates öncesi felsefedir Neden Çünkü Yunan felsefesinin bu gençlik devresi felsefe ile tragedya arasındaki derin yakınlığı gözden kaçırmamıştır Tragedya insana ne olduğunu onu geleneklerle pekinleşmiş türlü bağlardan kurtararak telkin eder Ona özgür bir kişilik olduğu bilincini verir fakat varlığının bu özgürlük ile alın yazısı arasında bir denge olduğunu da gösterir Bu bakımdan insan varlığı ve hayatı yukarıda da işaret ettiğimiz gibi trajiktir Tıpkı bunun gibi düşünen insan evrenin karşısında kendini bağımsız ve düşünen bir kişilik olarak duyunca kendinin evrenle Ben arasında bir denge olduğunu anlar böylece de trajik durum meydana gelir Bu sebeple tragedya ile Sokrates ten önceki felsefe arasında hatta tragedya yazarları ile bu felsefenin Thales Herakleitos Parmenides gibi kişilikleri arasında sadece bir paralellik değil bir akrabalık bir yakınlık vardır Prof Dr Nusret Hızır Tanıtım Bülteninden

Nietzsche nin düşüncesine göre felsefe yaratmanın anlamını kavramaya çalışan bir akımdır belli ilkelere dayanarak kendini sınırlayan bir dizge değildir Bu akımın kaynağı da amacı da insandır İnsan evrendedir evrenin özüdür Onu konu edinen felsefe de evrene yönelmeli onu anlamaya açıklamaya çalışmalıdır Böyle bir anlayıştan yola çıkan felsefe Nietzsche ye göre Yunan ın Tragedya Çağı nda doğmuştur İnsanı bir us varlığı olarak sınırlandırmayan onu evrenin bütünü içinde özgür yaratıcı bir atılım odağı niteliğinde görenler de Thales Anaksimenes Anaksimandros Herakleitos ve Empedokles gibi doğacı bilgelerdir Onlardan sonra felsefede gerileme kaynağından insandan uzaklaşma soyutlaşma başlamıştır

Nietzsche nin düşüncesine göre felsefe yaratmanın anlamını kavramaya çalışan bir akımdır belli ilkelere dayanarak kendini sınırlayan bir dizge değildir Bu akımın kaynağı da amacı da insandır İnsan evrendedir evrenin özüdür Onu konu edinen felsefe de evrene yönelmeli onu anlamaya açıklamaya çalışmalıdır Böyle bir anlayıştan yola çıkan felsefe Nietzsche ye göre Yunan ın Tragedya Çağı nda doğmuştur İnsanı bir us varlığı olarak sınırlandırmayan onu evrenin bütünü içinde özgür yaratıcı bir atılım odağı niteliğinde görenler de Thales Anaksimenes Anaksimandros Herakleitos ve Empedokles gibi doğacı bilgelerdir Onlardan sonra felsefede gerileme kaynağından insandan uzaklaşma soyutlaşma başlamıştır

Nietzsche bu yazısında Yunan felsefesi üzerinde edinilmiş ve alışılmış yüzyıllık düşünce ve inançları o zamana kadar görülmemiş bir cesurlukla altüst etmekte bu husustaki değer yargılarını tersine çevirmektedir Ona göre Yunan ın felsefede en parlak devresi Sokrates Eflatun Aristoteles i yetiştirmiş olan dar anlamdaki klasik devre değil Trajik çağda gelişmiş olan Sokrates öncesi felsefedir Neden Çünkü Yunan felsefesinin bu gençlik devresi felsefe ile tragedya arasındaki derin yakınlığı gözden kaçırmamıştır Tragedya insana ne olduğunu onu geleneklerle pekinleşmiş türlü bağlardan kurtararak telkin eder Ona özgür bir kişilik olduğu bilincini verir fakat varlığının bu özgürlük ile alın yazısı arasında bir denge olduğunu da gösterir Bu bakımdan insan varlığı ve hayatı yukarıda da işaret ettiğimiz gibi trajiktir Tıpkı bunun gibi düşünen insan evrenin karşısında kendini bağımsız ve düşünen bir kişilik olarak duyunca kendinin evrenle Ben arasında bir denge olduğunu anlar böylece de trajik durum meydana gelir Bu sebeple tragedya ile Sokrates ten önceki felsefe arasında hatta tragedya yazarları ile bu felsefenin Thales Herakleitos Parmenides gibi kişilikleri arasında sadece bir paralellik değil bir akrabalık bir yakınlık vardır Prof Dr Nusret Hızır

Nietzsche bu yazısında Yunan felsefesi üzerinde edinilmiş ve alışılmış yüzyıllık düşünce ve inançları o zamana kadar görülmemiş bir cesurlukla altüst etmekte bu husustaki değer yargılarını tersine çevirmektedir Ona göre Yunan ın felsefede en parlak devresi Sokrates Eflatun Aristoteles i yetiştirmiş olan dar anlamdaki klasik devre değil Trajik çağda gelişmiş olan Sokrates öncesi felsefedir Neden Çünkü Yunan felsefesinin bu gençlik devresi felsefe ile tragedya arasındaki derin yakınlığı gözden kaçırmamıştır Tragedya insana ne olduğunu onu geleneklerle pekinleşmiş türlü bağlardan kurtararak telkin eder Ona özgür bir kişilik olduğu bilincini verir fakat varlığının bu özgürlük ile alın yazısı arasında bir denge olduğunu da gösterir Bu bakımdan insan varlığı ve hayatı yukarıda da işaret ettiğimiz gibi trajiktir Tıpkı bunun gibi düşünen insan evrenin karşısında kendini bağımsız ve düşünen bir kişilik olarak duyunca kendinin evrenle Ben arasında bir denge olduğunu anlar böylece de trajik durum meydana gelir Bu sebeple tragedya ile Sokrates ten önceki felsefe arasında hatta tragedya yazarları ile bu felsefenin Thales Herakleitos Parmenides gibi kişilikleri arasında sadece bir paralellik değil bir akrabalık bir yakınlık vardır Prof Dr Nusret Hızır

Nietzsche bu yazısında Yunan felsefesi üzerinde edinilmiş ve alışılmış yüzyıllık düşünce ve inançları o zamana kadar görülmemiş bir cesurlukla altüst etmekte bu husustaki değer yargılarını tersine çevirmektedir Ona göre Yunan ın felsefede en parlak devresi Sokrates Eflatun Aristoteles i yetiştirmiş olan dar anlamdaki klasik devre değil Trajik çağda gelişmiş olan Sokrates öncesi felsefedir Neden Çünkü Yunan felsefesinin bu gençlik devresi felsefe ile tragedya arasındaki derin yakınlığı gözden kaçırmamıştır Tragedya insana ne olduğunu onu geleneklerle pekinleşmiş türlü bağlardan kurtararak telkin eder Ona özgür bir kişilik olduğu bilincini verir fakat varlığının bu özgürlük ile alın yazısı arasında bir denge olduğunu da gösterir Bu bakımdan insan varlığı ve hayatı yukarıda da işaret ettiğimiz gibi trajiktir Tıpkı bunun gibi düşünen insan evrenin karşısında kendini bağımsız ve düşünen bir kişilik olarak duyunca kendinin evrenle Ben arasında bir denge olduğunu anlar böylece de trajik durum meydana gelir Bu sebeple tragedya ile Sokrates ten önceki felsefe arasında hatta tragedya yazarları ile bu felsefenin Thales Herakleitos Parmenides gibi kişilikleri arasında sadece bir paralellik değil bir akrabalık bir yakınlık vardır

Nietzsche bu yazısında Yunan felsefesi üzerinde edinilmiş ve alışılmış yüzyıllık düşünce ve inançları o zamana kadar görülmemiş bir cesurlukla altüst etmekte bu husustaki değer yargılarını tersine çevirmektedir Ona göre Yunan ın felsefede en parlak devresi Sokrates Eflatun Aristoteles i yetiştirmiş olan dar anlamdaki klasik devre değil Trajik çağda gelişmiş olan Sokrates öncesi felsefedir Neden Çünkü Yunan felsefesinin bu gençlik devresi felsefe ile tragedya arasındaki derin yakınlığı gözden kaçırmamıştır Tragedya insana ne olduğunu onu geleneklerle pekinleşmiş türlü bağlardan kurtararak telkin eder Ona özgür bir kişilik olduğu bilincini verir fakat varlığının bu özgürlük ile alın yazısı arasında bir denge olduğunu da gösterir Bu bakımdan insan varlığı ve hayatı yukarıda da işaret ettiğimiz gibi trajiktir Tıpkı bunun gibi düşünen insan evrenin karşısında kendini bağımsız ve düşünen bir kişilik olarak duyunca kendinin evrenle Ben arasında bir denge olduğunu anlar böylece de trajik durum meydana gelir Bu sebeple tragedya ile Sokrates ten önceki felsefe arasında hatta tragedya yazarları ile bu felsefenin Thales Herakleitos Parmenides gibi kişilikleri arasında sadece bir paralellik değil bir akrabalık bir yakınlık vardır Prof Dr Nusret Hızır

Nietzsche bu yazısında Yunan felsefesi üzerinde edinilmiş ve alışılmış yüzyıllık düşünce ve inançları o zamana kadar görülmemiş bir cesurlukla altüst etmekte bu husustaki değer yargılarını tersine çevirmektedir Ona göre Yunan ın felsefede en parlak devresi Sokrates Eflatun Aristoteles i yetiştirmiş olan dar anlamdaki klasik devre değil Trajik çağda gelişmiş olan Sokrates öncesi felsefedir Neden Çünkü Yunan felsefesinin bu gençlik devresi felsefe ile tragedya arasındaki derin yakınlığı gözden kaçırmamıştır Tragedya insana ne olduğunu onu geleneklerle pekinleşmiş türlü bağlardan kurtararak telkin eder Ona özgür bir kişilik olduğu bilincini verir fakat varlığının bu özgürlük ile alın yazısı arasında bir denge olduğunu da gösterir Bu bakımdan insan varlığı ve hayatı yukarıda da işaret ettiğimiz gibi trajiktir Tıpkı bunun gibi düşünen insan evrenin karşısında kendini bağımsız ve düşünen bir kişilik olarak duyunca kendinin evrenle Ben arasında bir denge olduğunu anlar böylece de trajik durum meydana gelir Bu sebeple tragedya ile Sokrates ten önceki felsefe arasında hatta tragedya yazarları ile bu felsefenin Thales Herakleitos Parmenides gibi kişilikleri arasında sadece bir paralellik değil bir akrabalık bir yakınlık vardır Prof Dr Nusret Hızır Yayınevi Kırmızı Yayınları Yazar Friedrich Nietzsche Sayfa 120 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x21 00 cm Basım Yılı 2021 Barkod 9786056999772 Kategori Felsefe Kitapları Araştıma İnceleme Referans Diğer Felsefe Kitapları Genel Felsefe

Nietzsche nin düşüncesine göre felsefe yaratmanın anlamını kavramaya çalışan bir akımdır belli ilkelere dayanarak kendini sınırlayan bir dizge değildir Bu akımın kaynağı da amacı da insandır İnsan evrendedir evrenin özüdür Onu konu edinen felsefe de evrene yönelmeli onu anlamaya açıklamaya çalışmalıdır Böyle bir anlayıştan yola çıkan felsefe Nietzsche ye göre Yunan ın Tragedya Çağı nda doğmuştur İnsanı bir us varlığı olarak sınırlandırmayan onu evrenin bütünü içinde özgür yaratıcı bir atılım odağı niteliğinde görenler de Thales Anaksimenes Anaksimandros Herakleitos ve Empedokles gibi doğacı bilgelerdir Onlardan sonra felsefede gerileme kaynağından insandan uzaklaşma soyutlaşma başlamıştır

Nietzsche nin düşüncesine göre felsefe yaratmanın anlamını kavramaya çalışan bir akımdır belli ilkelere dayanarak kendini sınırlayan bir dizge değildir Bu akımın kaynağı da amacı da insandır İnsan evrendedir evrenin özüdür Onu konu edinen felsefe de evrene yönelmeli onu anlamaya açıklamaya çalışmalıdır Böyle bir anlayıştan yola çıkan felsefe Nietzsche ye göre Yunan ın Tragedya Çağı nda doğmuştur İnsanı bir us varlığı olarak sınırlandırmayan onu evrenin bütünü içinde özgür yaratıcı bir atılım odağı niteliğinde görenler de Thales Anaksimenes Anaksimandros Herakleitos ve Empedokles gibi doğacı bilgelerdir Onlardan sonra felsefede gerileme kaynağından insandan uzaklaşma soyutlaşma başlamıştır

Nietzsche bu yazısında Yunan felsefesi üzerinde edinilmiş ve alışılmış yüzyıllık düşünce ve inançları o zamana kadar görülmemiş bir cesurlukla altüst etmekte bu husustaki değer yargılarını tersine çevirmektedir Ona göre Yunan ın felsefede en parlak devresi Sokrates Eflatun Aristoteles i yetiştirmiş olan dar anlamdaki klasik devre değil Trajik çağda gelişmiş olan Sokrates öncesi felsefedir Neden Çünkü Yunan felsefesinin bu gençlik devresi felsefe ile tragedya arasındaki derin yakınlığı gözden kaçırmamıştır Tragedya insana ne olduğunu onu geleneklerle pekinleşmiş türlü bağlardan kurtararak telkin eder Ona özgür bir kişilik olduğu bilincini verir fakat varlığının bu özgürlük ile alın yazısı arasında bir denge olduğunu da gösterir Bu bakımdan insan varlığı ve hayatı yukarıda da işaret ettiğimiz gibi trajiktir Tıpkı bunun gibi düşünen insan evrenin karşısında kendini bağımsız ve düşünen bir kişilik olarak duyunca kendinin evrenle Ben arasında bir denge olduğunu anlar böylece de trajik durum meydana gelir Bu sebeple tragedya ile Sokrates ten önceki felsefe arasında hatta tragedya yazarları ile bu felsefenin Thales Herakleitos Parmenides gibi kişilikleri arasında sadece bir paralellik değil bir akrabalık bir yakınlık vardır Prof Dr Nusret Hızır

Nietzsche nin düşüncesine göre felsefe yaratmanın anlamını kavramaya çalışan bir akımdır belli ilkelere dayanarak kendini sınırlayan bir dizge değildir Bu akımın kaynağı da amacı da insandır İnsan evrendedir evrenin özüdür Onu konu edinen felsefe de evrene yönelmeli onu anlamaya açıklamaya çalışmalıdır Böyle bir anlayıştan yola çıkan felsefe Nietzsche ye göre Yunan ın Tragedya Çağı nda doğmuştur İnsanı bir us varlığı olarak sınırlandırmayan onu evrenin bütünü içinde özgür yaratıcı bir atılım odağı niteliğinde görenler de Thales Anaksimenes Anaksimandros Herakleitos ve Empedokles gibi doğacı bilgelerdir Onlardan sonra felsefede gerileme kaynağından insandan uzaklaşma soyutlaşma başlamıştır

Nietzsche bu yazısında Yunan felsefesi üzerinde edinilmiş ve alışılmış yüzyıllık düşünce ve inançları o zamana kadar görülmemiş bir cesurlukla altüst etmekte bu husustaki değer yargılarını tersine çevirmektedir Ona göre Yunan ın felsefede en parlak devresi Sokrates Eflatun Aristoteles i yetiştirmiş olan dar anlamdaki klasik devre değil Trajik çağda gelişmiş olan Sokrates öncesi felsefedir Neden Çünkü Yunan felsefesinin bu gençlik devresi felsefe ile tragedya arasındaki derin yakınlığı gözden kaçırmamıştır Tragedya insana ne olduğunu onu geleneklerle pekinleşmiş türlü bağlardan kurtararak telkin eder Ona özgür bir kişilik olduğu bilincini verir fakat varlığının bu özgürlük ile alın yazısı arasında bir denge olduğunu da gösterir Bu bakımdan insan varlığı ve hayatı yukarıda da işaret ettiğimiz gibi trajiktir Tıpkı bunun gibi düşünen insan evrenin karşısında kendini bağımsız ve düşünen bir kişilik olarak duyunca kendinin evrenle Ben arasında bir denge olduğunu anlar böylece de trajik durum meydana gelir Bu sebeple tragedya ile Sokrates ten önceki felsefe arasında hatta tragedya yazarları ile bu felsefenin Thales Herakleitos Parmenides gibi kişilikleri arasında sadece bir paralellik değil bir akrabalık bir yakınlık vardır img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

Nietzsche nin düşüncesine göre felsefe yaratmanın anlamını kavramaya çalışan bir akımdır belli ilkelere dayanarak kendini sınırlayan bir dizge değildir Bu akımın kaynağı da amacı da insandır İnsan evrendedir evrenin özüdür Onu konu edinen felsefe de evrene yönelmeli onu anlamaya açıklamaya çalışmalıdır Böyle bir anlayıştan yola çıkan felsefe Nietzsche ye göre Yunan ın Tragedya Çağı nda doğmuştur İnsanı bir us varlığı olarak sınırlandırmayan onu evrenin bütünü içinde özgür yaratıcı bir atılım odağı niteliğinde görenler de Thales Anaksimenes Anaksimandros Herakleitos ve Empedokles gibi doğacı bilgelerdir Onlardan sonra felsefede gerileme kaynağından insandan uzaklaşma soyutlaşma başlamıştır img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

İlkin bir kültürünüz olsun felsefenin ne istediğini neler yapabileceğini ancak ondan sonra öğrenirsiniz Yunanlılar yalnız insanlarla tanrıların gerçekliğine inandıkça ve bütün tabiatı bu Tanrı insanların yabancı kıyafetlere bürünmüş maskeli şekilleri ve şekil değiştirmeleri metamorfozları olarak gördükçe gerçekçiliğin her türlüsünün tam karşıtı olarak kalmışlardır Onlar için insan şeylerin hakikati ve çekirdeği idi bunun ötesinde her şey görünüş aldatıcı oyun idi Felsefe yapmaya ne zaman başlamak gerektiğine dair onlar bize hiçbir milletin başaramadığı açıklıkta bir ders vermektedirler Felsefeye onu üzüntüden çıkarmak isteyen bazılarının herhalde düşündükleri gibi kederde değil saadette olgun erkeklikte kahraman ve muzaffer erkeklik çağının ateşli neşesi içinde başlamak gerek Yunanlıların bu çağda felsefe ile meşgul olmaya başlamış olmaları bize Yunanlıların kendileri kadar felsefenin de ne olduğunu ve ne olması gerektiğini öğretmektedir