Yunus Emre Gezgin İle Pervane — Yaşar Bedri

Ölüm o hüzünlü bağçe gel gör ki ölüm ona yakışmıyor Son akşam senden bahsettik Yunus seni çok seviyor dedi Söylediklerinize inanmayı ne kadar istiyorum bir bilseniz dedim Evham hastalıktır dedi Sabra ve duaya sarıl Beni sevse bunu bir kez olsun fısıldamaz mı Deyince güldü bana Sevemek sessizliktir bağırarak sevilmez demişti Odun olup yanmayınca ateşe girip kor olmayınca Örse sürülüp dövülmeyince kıvama gelinmiyormuş Vah sana miskin Yunus Yanmadan pişmeden Erimeden ne kolay yolmuş gönül aşığı olmak Ateşe ilk sürüldüğünden dayanamadın korkup kaçtın Seni miskin Yunus insan mahlasıyla görünmekten korktun Kötülüklerin ve günahların olmadığı yerde herkes korur nefsini Ne bu kibir ne bu yalnızlaşma sana merhem olmaz

Ölüm o hüzünlü bağçe gel gör ki ölüm ona yakışmıyor Son akşam senden bahsettik Yunus seni çok seviyor dedi Söylediklerinize inanmayı ne kadar istiyorum bir bilseniz dedim Evham hastalıktır dedi Sabra ve duaya sarıl Beni sevse bunu bir kez olsun fısıldamaz mı Deyince güldü bana Sevemek sessizliktir bağırarak sevilmez demişti Odun olup yanmayınca ateşe girip kor olmayınca Örse sürülüp dövülmeyince kıvama gelinmiyormuş Vah sana miskin Yunus Yanmadan pişmeden Erimeden ne kolay yolmuş gönül aşığı olmak Ateşe ilk sürüldüğünden dayanamadın korkup kaçtın Seni miskin Yunus insan mahlasıyla görünmekten korktun Kötülüklerin ve günahların olmadığı yerde herkes korur nefsini Ne bu kibir ne bu yalnızlaşma sana merhem olmaz

Ölüm o hüzünlü bağçe gel gör ki ölüm ona yakışmıyor Son akşam senden bahsettik Yunus seni çok seviyor dedi Söylediklerinize inanmayı ne kadar istiyorum bir bilseniz dedim Evham hastalıktır dedi Sabra ve duaya sarıl Beni sevse bunu bir kez olsun fısıldamaz mı Deyince güldü bana Sevemek sessizliktir bağırarak sevilmez demişti Odun olup yanmayınca ateşe girip kor olmayınca Örse sürülüp dövülmeyince kıvama gelinmiyormuş Vah sana miskin Yunus Yanmadan pişmeden Erimeden ne kolay yolmuş gönül aşığı olmak Ateşe ilk sürüldüğünden dayanamadın korkup kaçtın Seni miskin Yunus insan mahlasıyla görünmekten korktun Kötülüklerin ve günahların olmadığı yerde herkes korur nefsini Ne bu kibir ne bu yalnızlaşma sana merhem olmaz

Ölüm o hüzünlü bağçe gel gör ki ölüm ona yakışmıyor Son akşam senden bahsettik Yunus seni çok seviyor dedi Söylediklerinize inanmayı ne kadar istiyorum bir bilseniz dedim Evham hastalıktır dedi Sabra ve duaya sarıl Beni sevse bunu bir kez olsun fısıldamaz mı Deyince güldü bana Sevemek sessizliktir bağırarak sevilmez demişti Odun olup yanmayınca ateşe girip kor olmayınca Örse sürülüp dövülmeyince kıvama gelinmiyormuş Vah sana miskin Yunus Yanmadan pişmeden Erimeden ne kolay yolmuş gönül aşığı olmak Ateşe ilk sürüldüğünden dayanamadın korkup kaçtın Seni miskin Yunus insan mahlasıyla görünmekten korktun Kötülüklerin ve günahların olmadığı yerde herkes korur nefsini Ne bu kibir ne bu yalnızlaşma sana merhem olmaz

Ölüm o hüzünlü bağçe gel gör ki ölüm ona yakışmıyor Son akşam senden bahsettik Yunus seni çok seviyor dedi Söylediklerinize inanmayı ne kadar istiyorum bir bilseniz dedim Evham hastalıktır dedi Sabra ve duaya sarıl Beni sevse bunu bir kez olsun fısıldamaz mı Deyince güldü bana Sevemek sessizliktir bağırarak sevilmez demişti Odun olup yanmayınca ateşe girip kor olmayınca Örse sürülüp dövülmeyince kıvama gelinmiyormuş Vah sana miskin Yunus Yanmadan pişmeden Erimeden ne kolay yolmuş gönül aşığı olmak Ateşe ilk sürüldüğünden dayanamadın korkup kaçtın Seni miskin Yunus insan mahlasıyla görünmekten korktun Kötülüklerin ve günahların olmadığı yerde herkes korur nefsini Ne bu kibir ne bu yalnızlaşma sana merhem olmaz

Ölüm o hüzünlü bağçe gel gör ki ölüm ona yakışmıyor Son akşam senden bahsettik Yunus seni çok seviyor dedi Söylediklerinize inanmayı ne kadar istiyorum bir bilseniz dedim Evham hastalıktır dedi Sabra ve duaya sarıl Beni sevse bunu bir kez olsun fısıldamaz mı Deyince güldü bana Sevemek sessizliktir bağırarak sevilmez demişti Odun olup yanmayınca ateşe girip kor olmayınca Örse sürülüp dövülmeyince kıvama gelinmiyormuş Vah sana miskin Yunus Yanmadan pişmeden Erimeden ne kolay yolmuş gönül aşığı olmak Ateşe ilk sürüldüğünden dayanamadın korkup kaçtın Seni miskin Yunus insan mahlasıyla görünmekten korktun Kötülüklerin ve günahların olmadığı yerde herkes korur nefsini Ne bu kibir ne bu yalnızlaşma sana merhem olmaz

Ölüm o hüzünlü bağçe gel gör ki ölüm ona yakışmıyor Son akşam senden bahsettik Yunus seni çok seviyor dedi Söylediklerinize inanmayı ne kadar istiyorum bir bilseniz dedim Evham hastalıktır dedi Sabra ve duaya sarıl Beni sevse bunu bir kez olsun fısıldamaz mı Deyince güldü bana Sevemek sessizliktir bağırarak sevilmez demişti Odun olup yanmayınca ateşe girip kor olmayınca Örse sürülüp dövülmeyince kıvama gelinmiyormuş Vah sana miskin Yunus Yanmadan pişmeden Erimeden ne kolay yolmuş gönül aşığı olmak Ateşe ilk sürüldüğünden dayanamadın korkup kaçtın Seni miskin Yunus insan mahlasıyla görünmekten korktun Kötülüklerin ve günahların olmadığı yerde herkes korur nefsini Ne bu kibir ne bu yalnızlaşma sana merhem olmaz