Yürek Zor Bağış — Zehra Serra Hacer Baş

Yürek Zor Bağış

Bir karşılaşmayla başlamıştık aşka Tüm yasak duruşları bir bir zorlayarak O gündelik çalkantılarımızı da bırakarak Söz geçiremediğim o kadınsı anarşik yanımı da alarak Yalnızlık dışarıda kaldı Herkesi affedebilirdim Yalın bir suya düştü yalnızlığım Giysilerim kabuğunu bıraktı Acemi ayaklarıma düştü aşk

Bazen kelimeler sözler biter anımsanması ve bir araya getirilmesi olanaksızlaşır Bu durumda kendimizi paylar hakaret eder şamar atar ve cezalandırırız Geleceğimizden bizler sorumluyduk Yaşam tek monologdan oluşmuyordu Diyalog içinse kendi donanımlarımızdan da fazlası gerekiyordu Hormonlu dünyadan organik kişilerin çıkması da kurbağa öpmekten başka bir şey değildi