Yürümek — Ercan Jan Aktaş

Sertav Çiya m Elime kalemi almaya korkuyorum Kabaran duygularımı hasreti özlemi yazmaya alıştım ancak gidişine kalem oynatmak istemiyorum Korkuyorum Yazarsam çekip gittiğini kabul etmiş olacağım Ama ben kabullenemiyorum bu gidişini Yürüyorum sadece gözlerim duvarların üzerindeki maviliklerin derinliklerde kimseyle göz göze gelmek istemiyorum kimseye bir şey anlatamam ki ben şimdi Kendime ne anlatabiliyorum sanki Yürüyorum bakışlarım maviliklerde gülümseyen bakışların MERHABA mda Ya böyle mi olmalı Seninle gülebilmek dünyaya umut etmek yarınlara konuşmak hayata yarınlara hasrete hayallere dair ya gitmeleri nereye koyacam ben Duygularım almıyor be Sertav Çiya İşte benimlesin Çok kurardım hayallerimde Birlikte yürüyeceğimiz yollar gezeceğimiz kentler konaklayacağımız kıyılar Hasretim büyük be Sertav Çiya Toprağa denize ağaçlara ırmağa kırlara seninle merhaba diyecektim bir kez daha Gidişine dair yazmak kötü be dostum Gitmedin ki sen İşte oradasın gülümsüyorsun Yüzünde kır çiçekleri 15 Haziran 98 Özel Tip Cezaevi Bursa

Sertav Çiya m Elime kalemi almaya korkuyorum Kabaran duygularımı hasreti özlemi yazmaya alıştım ancak gidişine kalem oynatmak istemiyorum Korkuyorum Yazarsam çekip gittiğini kabul etmiş olacağım Ama ben kabullenemiyorum bu gidişini Yürüyorum sadece gözlerim duvarların üzerindeki maviliklerin derinliklerde kimseyle göz göze gelmek istemiyorum kimseye bir şey anlatamam ki ben şimdi Kendime ne anlatabiliyorum sanki Yürüyorum bakışlarım maviliklerde gülümseyen bakışların MERHABA mda Ya böyle mi olmalı Seninle gülebilmek dünyaya umut etmek yarınlara konuşmak hayata yarınlara hasrete hayallere dair ya gitmeleri nereye koyacam ben Duygularım almıyor be Sertav Çiya İşte benimlesin Çok kurardım hayallerimde Birlikte yürüyeceğimiz yollar gezeceğimiz kentler konaklayacağımız kıyılar Hasretim büyük be Sertav Çiya Toprağa denize ağaçlara ırmağa kırlara seninle merhaba diyecektim bir kez daha Gidişine dair yazmak kötü be dostum Gitmedin ki sen İşte oradasın gülümsüyorsun Yüzünde kır çiçekleri Tanıtım Bülteninden

Sertav Çiya m Elime kalemi almaya korkuyorum Kabaran duygularımı hasreti özlemi yazmaya alıştım ancak gidişine kalem oynatmak istemiyorum Korkuyorum Yazarsam çekip gittiğini kabul etmiş olacağım Ama ben kabullenemiyorum bu gidişini Yürüyorum sadece gözlerim duvarların üzerindeki maviliklerin derinliklerde kimseyle göz göze gelmek istemiyorum kimseye bir şey anlatamam ki ben şimdi Kendime ne anlatabiliyorum sanki Yürüyorum bakışlarım maviliklerde gülümseyen bakışların MERHABA mda Ya böyle mi olmalı Seninle gülebilmek dünyaya umut etmek yarınlara konuşmak hayata yarınlara hasrete hayallere dair ya gitmeleri nereye koyacam ben Duygularım almıyor be Sertav Çiya İşte benimlesin Çok kurardım hayallerimde Birlikte yürüyeceğimiz yollar gezeceğimiz kentler konaklayacağımız kıyılar Hasretim büyük be Sertav Çiya Toprağa denize ağaçlara ırmağa kırlara seninle merhaba diyecektim bir kez daha Gidişine dair yazmak kötü be dostum Gitmedin ki sen İşte oradasın gülümsüyorsun Yüzünde kır çiçekleri Tanıtım Bülteninden