Yürümek Sertav Çiya ya Mektuplar — Kolektif

Elime kalemi almaya korkuyorum Kabaran duygularımı hasreti özlemi yazmaya alıştım ancak gidişine kalem oynatmak istemiyorum Korkuyorum Yazarsam çekip gittiğini kabul etmiş olacağım Ama ben kabullenemiyorum gidişini Yürüyorum sadece gözlerim duvarların ötesindeki maviliklerin derinliklerde kimseyle göz göze gelmek istemiyorum kimseye bir şey anlatamam ki ben şimdi Kendime ne anlatabiliyorum sanki Yürüyorum bakışlarım maviliklerde gülümseyen bakışların Merhaba mda 15 Haziran 98 Özel Tip Cezaevi Bursa