Yusuf ile Zeliha
Kanguru
Gözümün açıldığı yerde durdun Yusuf Zambağa uçurum sesi dilediğim andan geldin O bensem eğer İki zümrüt kesiğindeki kıpırtı Ellerine vurgun elmaların harını Sevdim de Yusuf yanakalan canımı Seni kimselere göstermek istemedi içim Hep ırakta kıldın kendini Yusuf Bana yanlızca güzelliğinin acısını verdin Bundandır sana öyküler biçtiğim Düştüğüm yeri kendime de söylemedim Kopan zambak yapraklarından ellerim Bağışlanma dilemeyen Zeliha benim
