Yüzeysiz — İlyaz Bingül

Kimseyle konuşmazdı o zamanlar da şimdi de Sıkı sıkıya sarıldığı bir alışkanlığı daha Uzun süre bakamazdınız ona sezdirmeden de olsa İrkilirdiniz onu gözlemekten Sanki bir ben bakabilirim kendime diyen sessiz bir anlaşma sürmüştür önünüze ve uyarsınız buna ister istemez Edimler çoktan tüm gerçekliğini yitirmişti bellekte Ona göre iki ayrı bellekteki iki değişik nesneye anı denemezdi ve bu yüzden de gerçekte anının hiçbir zaman olmadığını ve olamayacağını ileri sürerdi Ayrışık kaplarımızda bir ilkeyi bozduğumuzun bilisinin erinciyle yumuşak ve o denli de küskün ette birleşecektik şimdide bugünde Ellerinde gizlerdi sessizliğini sandalyeyi tutuşunda bardağı boşaltışında Sandalye de bardak da irkilirdi yüzeyine dokunan bu olgun bellekli ellerden Eğer yazıyorsam hala bu öykünün kendisini değil bir yazamayışın öyküsünü içerecektir Diyesim o ki öykü ellerin değil öykünün üzerine kurulacaktır Oturma Hastalığı nda tek yabancının kendi si olduğu mekanı tercih eden kişisiyle akrabadır sanki Yüzeysiz in bakılmaktan hoşnut olmayan kişisi Bakana bakanın belleğine yorumuna bir güvensizlik belki de Dil e bu kurulmuş olan a toplumsal bellekte hazır getirilip kendisine aktarılan zihne mahkumiyetini görmenin toplum kurulumunu yansıtan onaylayan tekrar eden ve kişiliksizleştirici biz liğini dayatan dilin saldırganlığını anlamanın tezahürleri Yüzeysiz i katediyor Ağzını herkese ödünç vermeye yanaşmayan belki de Önce söz vardı ya karşılık Eylem vardı yı tercih edecek bir anlayış Raskolnikov a nazire bir ilkeyi bozmaya yönelme Çocuğumuz olmaz bizim cilere nazire anılarımız hikayemiz olmaz bizim in hikaye edicisi Okur edimlerle anıların sözcüklerle belleğin tehlikeli dansı aracılığıyla öyküyü anlatanın yerine kendini koyacak olursa dönüşlü bir cümlenin öznelliğine aday olabilir Ama bu okur eğer Ölüler canlılar onların ölümlerini kaydetmedikleri sürece ölmüş değillerdir e katılıyorsa Yüzeysiz in öykünün ölümünü tescil ettiğinden kuşkulanabilir

Kimseyle konuşmazdı o zamanlar da şimdi de Sıkı sıkıya sarıldığı bir alışkanlığı daha Uzun süre bakamazdınız ona sezdirmeden de olsa İrkilirdiniz onu gözlemekten Sanki bir ben bakabilirim kendime diyen sessiz bir anlaşma sürmüştür önünüze ve uyarsınız buna ister istemez Edimler çoktan tüm gerçekliğini yitirmişti bellekte Ona göre iki ayrı bellekteki iki değişik nesneye anı denemezdi ve bu yüzden de gerçekte anının hiçbir zaman olmadığını ve olamayacağını ileri sürerdi Ayrışık kaplarımızda bir ilkeyi bozduğumuzun bilisinin erinciyle yumuşak ve o denli de küskün ette birleşecektik şimdide bugünde Ellerinde gizlerdi sessizliğini sandalyeyi tutuşunda bardağı boşaltışında Sandalye de bardak da irkilirdi yüzeyine dokunan bu olgun bellekli ellerden Eğer yazıyorsam hala bu öykünün kendisini değil bir yazamayışın öyküsünü içerecektir Diyesim o ki öykü ellerin değil öykünün üzerine kurulacaktır Oturma Hastalığı nda tek yabancının kendi si olduğu mekanı tercih eden kişisiyle akrabadır sanki Yüzeysiz in bakılmaktan hoşnut olmayan kişisi Bakana bakanın belleğine yorumuna bir güvensizlik belki de Dil e bu kurulmuş olan a toplumsal bellekte hazır getirilip kendisine aktarılan zihne mahkumiyetini görmenin toplum kurulumunu yansıtan onaylayan tekrar eden ve kişiliksizleştirici biz liğini dayatan dilin saldırganlığını anlamanın tezahürleri Yüzeysiz i katediyor Ağzını herkese ödünç vermeye yanaşmayan belki de Önce söz vardı ya karşılık Eylem vardı yı tercih edecek bir anlayış Raskolnikov a nazire bir ilkeyi bozmaya yönelme Çocuğumuz olmaz bizim cilere nazire anılarımız hikayemiz olmaz bizim in hikaye edicisi Okur edimlerle anıların sözcüklerle belleğin tehlikeli dansı aracılığıyla öyküyü anlatanın yerine kendini koyacak olursa dönüşlü bir cümlenin öznelliğine aday olabilir Ama bu okur eğer Ölüler canlılar onların ölümlerini kaydetmedikleri sürece ölmüş değillerdir e katılıyorsa Yüzeysiz in öykünün ölümünü tescil ettiğinden kuşkulanabilir

Kimseyle konuşmazdı o zamanlar da şimdi de Sıkı sıkıya sarıldığı bir alışkanlığı daha Uzun süre bakamazdınız ona sezdirmeden de olsa İrkilirdiniz onu gözlemekten Sanki bir ben bakabilirim kendime diyen sessiz bir anlaşma sürmüştür önünüze ve uyarsınız buna ister istemez Edimler çoktan tüm gerçekliğini yitirmişti bellekte Ona göre iki ayrı bellekteki iki değişik nesneye anı denemezdi ve bu yüzden de gerçekte anının hiçbir zaman olmadığını ve olamayacağını ileri sürerdi Ayrışık kaplarımızda bir ilkeyi bozduğumuzun bilisinin erinciyle yumuşak ve o denli de küskün ette birleşecektik şimdide bugünde Ellerinde gizlerdi sessizliğini sandalyeyi tutuşunda bardağı boşaltışında Sandalye de bardak da irkilirdi yüzeyine dokunan bu olgun bellekli ellerden Eğer yazıyorsam hala bu öykünün kendisini değil bir yazamayışın öyküsünü içerecektir Diyesim o ki öykü ellerin değil öykünün üzerine kurulacaktır Oturma Hastalığı nda tek yabancının kendi si olduğu mekanı tercih eden kişisiyle akrabadır sanki Yüzeysiz in bakılmaktan hoşnut olmayan kişisi Bakana bakanın belleğine yorumuna bir güvensizlik belki de Dil e bu kurulmuş olan a toplumsal bellekte hazır getirilip kendisine aktarılan zihne mahkumiyetini görmenin toplum kurulumunu yansıtan onaylayan tekrar eden ve kişiliksizleştirici biz liğini dayatan dilin saldırganlığını anlamanın tezahürleri Yüzeysiz i katediyor Ağzını herkese ödünç vermeye yanaşmayan belki de Önce söz vardı ya karşılık Eylem vardı yı tercih edecek bir anlayış Raskolnikov a nazire bir ilkeyi bozmaya yönelme Çocuğumuz olmaz bizim cilere nazire anılarımız hikayemiz olmaz bizim in hikaye edicisi Okur edimlerle anıların sözcüklerle belleğin tehlikeli dansı aracılığıyla öyküyü anlatanın yerine kendini koyacak olursa dönüşlü bir cümlenin öznelliğine aday olabilir Ama bu okur eğer Ölüler canlılar onların ölümlerini kaydetmedikleri sürece ölmüş değillerdir e katılıyorsa Yüzeysiz in öykünün ölümünü tescil ettiğinden kuşkulanabilir

Kimseyle konuşmazdı o zamanlar da şimdi de Sıkı sıkıya sarıldığı bir alışkanlığı daha Uzun süre bakamazdınız ona sezdirmeden de olsa İrkilirdiniz onu gözlemekten Sanki bir ben bakabilirim kendime diyen sessiz bir anlaşma sürmüştür önünüze ve uyarsınız buna ister istemez Edimler çoktan tüm gerçekliğini yitirmişti bellekte Ona göre iki ayrı bellekteki iki değişik nesneye anı denemezdi ve bu yüzden de gerçekte anının hiçbir zaman olmadığını ve olamayacağını ileri sürerdi Ayrışık kaplarımızda bir ilkeyi bozduğumuzun bilisinin erinciyle yumuşak ve o denli de küskün ette birleşecektik şimdide bugünde Ellerinde gizlerdi sessizliğini sandalyeyi tutuşunda bardağı boşaltışında Sandalye de bardak da irkilirdi yüzeyine dokunan bu olgun bellekli ellerden Eğer yazıyorsam hala bu öykünün kendisini değil bir yazamayışın öyküsünü içerecektir Diyesim o ki öykü ellerin değil öykünün üzerine kurulacaktır Oturma Hastalığı nda tek yabancının kendi si olduğu mekanı tercih eden kişisiyle akrabadır sanki Yüzeysiz in bakılmaktan hoşnut olmayan kişisi Bakana bakanın belleğine yorumuna bir güvensizlik belki de Dil e bu kurulmuş olan a toplumsal bellekte hazır getirilip kendisine aktarılan zihne mahkumiyetini görmenin toplum kurulumunu yansıtan onaylayan tekrar eden ve kişiliksizleştirici biz liğini dayatan dilin saldırganlığını anlamanın tezahürleri Yüzeysiz i katediyor Ağzını herkese ödünç vermeye yanaşmayan belki de Önce söz vardı ya karşılık Eylem vardı yı tercih edecek bir anlayış Raskolnikov a nazire bir ilkeyi bozmaya yönelme Çocuğumuz olmaz bizim cilere nazire anılarımız hikayemiz olmaz bizim in hikaye edicisi Okur edimlerle anıların sözcüklerle belleğin tehlikeli dansı aracılığıyla öyküyü anlatanın yerine kendini koyacak olursa dönüşlü bir cümlenin öznelliğine aday olabilir Ama bu okur eğer Ölüler canlılar onların ölümlerini kaydetmedikleri sürece ölmüş değillerdir e katılıyorsa Yüzeysiz in öykünün öl

Kimseyle konuşmazdı o zamanlar da şimdi de Sıkı sıkıya sarıldığı bir alışkanlığı daha Uzun süre bakamazdınız ona sezdirmeden de olsa İrkilirdiniz onu gözlemekten Sanki bir ben bakabilirim kendime diyen sessiz bir anlaşma sürmüştür önünüze ve uyarsınız buna ister istemez Edimler çoktan tüm gerçekliğini yitirmişti bellekte Ona göre iki ayrı bellekteki iki değişik nesneye anı denemezdi ve bu yüzden de gerçekte anının hiçbir zaman olmadığını ve olamayacağını ileri sürerdi Ayrışık kaplarımızda bir ilkeyi bozduğumuzun bilisinin erinciyle yumuşak ve o denli de küskün ette birleşecektik şimdide bugünde Ellerinde gizlerdi sessizliğini sandalyeyi tutuşunda bardağı boşaltışında Sandalye de bardak da irkilirdi yüzeyine dokunan bu olgun bellekli ellerden Eğer yazıyorsam hâlâ bu öykünün kendisini değil bir yazamayışın öyküsünü içerecektir Diyesim o ki öykü ellerin değil öykünün üzerine kurulacaktır Oturma Hastalığı nda tek yabancının kendi si olduğu mekânı tercih eden kişisiyle akrabadır sanki Yüzeysiz in bakılmaktan hoşnut olmayan kişisi Bakana bakanın belleğine yorumuna bir güvensizlik belki de Dil e bu kurulmuş olan a toplumsal bellekte hazır getirilip kendisine aktarılan zihne mahkûmiyetini görmenin toplum kurulumunu yansıtan onaylayan tekrar eden ve kişiliksizleştirici biz liğini dayatan dilin saldırganlığını anlamanın tezahürleri Yüzeysiz i katediyor Ağzını herkese ödünç vermeye yanaşmayan belki de Önce söz vardı ya karşılık Eylem vardı yı tercih edecek bir anlayış Raskolnikov a nazire bir ilkeyi bozmaya yönelme Çocuğumuz olmaz bizim cilere nazire anılarımız hikâyemiz olmaz bizim in hikâye edicisi Okur edimlerle anıların sözcüklerle belleğin tehlikeli dansı aracılığıyla öyküyü anlatanın yerine kendini koyacak olursa dönüşlü bir cümlenin özneliğine aday olabilir Ama bu okur eğer Ölüler canlılar onların ölümlerini kaydetmedikleri sürece ölmüş değillerdir e katılıyorsa Yüzeysiz in öykünün ölümünü tescil ettiğinden bile kuşkulanabilir

Oturma Hastalığı nda tek yabancının kendi si olduğu mekânı tercih eden kişisiyle akrabadır sanki Yüzeysiz in bakılmaktan hoşnut olmayan kişisi Bakana bakanın belleğine yorumuna bir güvensizlik belki de Dil e bu kurulmuş olan a toplumsal bellekte hazır getirilip kendisine aktarılan zihne mahkûmiyetini görmenin toplum kurulumunu yansıtan onaylayan tekrar eden ve kişiliksizleştirici biz liğini dayatan dilin saldırganlığını anlamanın tezahürleri Yüzeysiz i katediyor Ağzını herkese ödünç vermeye yanaşmayan belki de Önce söz vardı ya karşılık Eylem vardı yı tercih edecek bir anlayış Raskolnikov a nazire bir ilkeyi bozmaya yönelme Çocuğumuz olmaz bizim cilere nazire anılarımız hikâyemiz olmaz bizim in hikâye edicisi Okur edimlerle anıların sözcüklerle belleğin tehlikeli dansı aracılığıyla öyküyü anlatanın yerine kendini koyacak olursa dönüşlü bir cümlenin özneliğine aday olabilir Ama bu okur eğer Ölüler canlılar onların ölümlerini kaydetmedikleri sürece ölmüş değillerdir e katılıyorsa Yüzeysiz in öykünün ölümünü tescil ettiğinden bile kuşkulanabilir