Yüzüme Oyulan Havva — Hatice Tarkan Doğanay

İncelen uykum kadife bir hatıranın önünde soyunuyor Üstünden geçmeyeceğim bir sırat taşıyorum irademin altında Aldığım onca nefesin yarısında sınandığım sabahlar Bilişimin tanrıdan kaçırdıklarıyla örüyor dünyamı Hiçbir orana girmeyen yüzüm gözüm Nasıl ekildiğini bilmediğim tohumu koparıp atıyor içimden Bunca kuyu bir gün öleceğim için kazılıyor her yere Hamile bir tarla mağlubiyetimi büyütüyor karnında Ne hikmetse bir avuç suyla Koyduğunu çoğaltan toprak insanı çürütüyor Belki ölülerin mahsul vermediği bir yer vardı Gözünü çevir ve gezdir masumun oğlu Herkesin kendi iradesiyle yaratıldığı laftı Tanrı elma kokuları arasında Havva yı âdem i yenmesi için yarattı

incelen uykum kadife bir hatıranın önünde soyunuyor üstünden geçmeyeceğim bir sırat taşıyorum irademin altında aldığım onca nefesin yarısında sınandığım sabahlar bilişimin tanrıdan kaçırdıklarıyla örüyor dünyamı hiçbir orana girmeyen yüzüm gözüm nasıl ekildiğini bilmediğim tohumu koparıp atıyor içimden bunca kuyu bir gün öleceğim için kazılıyor her yere hamile bir tarla mağlubiyetimi büyütüyor karnında ne hikmetse bir avuç suyla koyduğunu çoğaltan toprak insanı çürütüyor belki ölülerin mahsul vermediği bir yer vardı gözünü çevir ve gezdir masumun oğlu herkesin kendi iradesiyle yaratıldığı laftı tanrı elma kokuları arasında havva yı âdem i yenmesi için yarattı Tanıtım Bülteninden

incelen uykum kadife bir hatıranın önünde soyunuyorüstünden geçmeyeceğim bir sırat taşıyorum irademin altındaaldığım onca nefesin yarısında sınandığım sabahlarbilişimin tanrıdan kaçırdıklarıyla örüyor dünyamıhiçbir orana girmeyen yüzüm gözümnasıl ekildiğini bilmediğim tohumu koparıp atıyor içimdenbunca kuyu bir gün öleceğim için kazılıyor her yerehamile bir tarla mağlubiyetimi büyütüyor karnındane hikmetse bir avuç suylakoyduğunu çoğaltan toprak insanı çürütüyorbelki ölülerin mahsul vermediği bir yer vardıgözünü çevir ve gezdir masumun oğluherkesin kendi iradesiyle yaratıldığı laftıtanrı elma kokuları arasındahavva yı âdem i yenmesi için yarattı

incelen uykum kadife bir hatıranın önünde soyunuyorüstünden geçmeyeceğim bir sırat taşıyorum irademin altındaaldığım onca nefesin yarısında sınandığım sabahlarbilişimin tanrıdan kaçırdıklarıyla örüyor dünyamıhiçbir orana girmeyen yüzüm gözümnasıl ekildiğini bilmediğim tohumu koparıp atıyor içimdenbunca kuyu bir gün öleceğim için kazılıyor her yerehamile bir tarla mağlubiyetimi büyütüyor karnındane hikmetse bir avuç suylakoyduğunu çoğaltan toprak insanı çürütüyorbelki ölülerin mahsul vermediği bir yer vardıgözünü çevir ve gezdir masumun oğluherkesin kendi iradesiyle yaratıldığı laftıtanrı elma kokuları arasındahavva yı âdem i yenmesi için yarattı

incelen uykum kadife bir hatıranın önünde soyunuyor üstünden geçmeyeceğim bir sırat taşıyorum irademin altında aldığım onca nefesin yarısında sınandığım sabahlar bilişimin tanrıdan kaçırdıklarıyla örüyor dünyamı hiçbir orana girmeyen yüzüm gözüm nasıl ekildiğini bilmediğim tohumu koparıp atıyor içimden bunca kuyu bir gün öleceğim için kazılıyor her yere hamile bir tarla mağlubiyetimi büyütüyor karnında ne hikmetse bir avuç suyla koyduğunu çoğaltan toprak insanı çürütüyor belki ölülerin mahsul vermediği bir yer vardı gözünü çevir ve gezdir masumun oğlu herkesin kendi iradesiyle yaratıldığı laftı tanrı elma kokuları arasında havva yı âdem i yenmesi için yarattı