Zaman İdesinin Tarihi — Henri Bergson

Bergson un 20 yüzyılın başlangıcına damgasını vuracak olan şöhretinin hem tanığı hem de kaynağı olma ayrıcalığına sahip bu derslerin kayıtları bize göstermektedir ki daha o tarihte düşüncesinin belkemiğini oluşturan zamanı süre cinsinden açma fikri zihninde ilmek ilmek dokunmuştur Zira Charles Péguy un profesyonel stenografları tarafından kelimesi kelimesine kaydedilmek suretiyle Bergson un neredeyse canlı sözüne eşdeğer olarak günümüze aktarılan bu dersler 1907 yılında yayımlayacağı Yaratıcı Tekâmül kitabının dördüncü bölümünde kendi bakış açısıyla irdeleyeceği felsefe ya da daha doğru bir ifadeyle felsefi sistemler tarihinin bir eskizi niteliğinde olup Batı felsefe ve bilim tarihine kendi süre düşüncesi içerisinden Bergson un panoramik ve eleştirel bakışına dair bir ilk sunum olma özelliğini de taşımaktadır Elealı Zenon un sofizmiyle başlayıp Platon diyaloglarına ayırdığı titiz bir incelemenin ve Aristoteles te zaman mefhumuna ilişkin detaylı bir değerlendirmenin ardından yer verdiği Plotinos la Yunan düşünce tarihini kapatan Bergson buradan Rönesans Platoncularına geçiş yapar Giordano Bruno ve Cusalı Nicholas a uğrar Benedetti den Galileo Roberval Barrow ve Newton a metafizik tarihiyle bilimler tarihinin nasıl birbiri içine geçtiğini ortaya koyarak Descartes ve Leibniz in ardından Kant a kadar gelir Bergson a göre düşünce için esas olan kendimizi sezgisel bir gayret göstermek suretiyle düşünmek istediğimiz şeyin içinde konumlandırmak o şey hakkında dışarıdan edindiğimiz göru şler yerine o şeyle entelektüel bir sempati kurmak tır Peki bu mümkün müdür Bergson un bu soruya bu ders kapsamında verdiği cevabı şöyledir Varlıklar ve şeylerin birbirlerine göru ndu ğu nden çok daha az dışsal olduğu gösterilebilirse mu mku n olacaktır Bu önerme Newton un deterministik evreninin ve her ne kadar Newton a karşı görünse de onunla uyum içinde olan Einstein ın genel görelilik kuramının yanlışlığını ortaya koyan kuantum mekaniğine göz kırpar niteliğiyle güncelliğini korumaktadır Nihan Çetinkaya nın bu titiz çevirisine Oğuz Haşlakoğlu nun Türkçe baskı için kaleme aldığı önsöz eşlik ediyor İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları olarak Zaman İdesinin Tarihi nin felsefe tarihine önemli bir katkı olacağını düşünüyoruz

Bergson un 20 yüzyılın başlangıcına damgasını vuracak olan şöhretinin hem tanığı hem de kaynağı olma ayrıcalığına sahip bu derslerin kayıtları bize göstermektedir ki daha o tarihte düşüncesinin belkemiğini oluşturan zamanı süre cinsinden açma fikri zihninde ilmek ilmek dokunmuştur Zira Charles Péguy un profesyonel stenografları tarafından kelimesi kelimesine kaydedilmek suretiyle Bergson un neredeyse canlı sözüne eşdeğer olarak günümüze aktarılan bu dersler 1907 yılında yayımlayacağı Yaratıcı Tekâmül kitabının dördüncü bölümünde kendi bakış açısıyla irdeleyeceği felsefe ya da daha doğru bir ifadeyle felsefi sistemler tarihinin bir eskizi niteliğinde olup Batı felsefe ve bilim tarihine kendi süre düşüncesi içerisinden Bergson un panoramik ve eleştirel bakışına dair bir ilk sunum olma özelliğini de taşımaktadır Elealı Zenon un sofizmiyle başlayıp Platon diyaloglarına ayırdığı titiz bir incelemenin ve Aristoteles te zaman mefhumuna ilişkin detaylı bir değerlendirmenin ardından yer verdiği Plotinos la Yunan düşünce tarihini kapatan Bergson buradan Rönesans Platoncularına geçiş yapar Giordano Bruno ve Cusalı Nicholas a uğrar Benedetti den Galileo Roberval Barrow ve Newton a metafizik tarihiyle bilimler tarihinin nasıl birbiri içine geçtiğini ortaya koyarak Descartes ve Leibniz in ardından Kant a kadar gelir Bergson a göre düşünce için esas olan kendimizi sezgisel bir gayret göstermek suretiyle düşünmek istediğimiz şeyin içinde konumlandırmak o şey hakkında dışarıdan edindiğimiz göru şler yerine o şeyle entelektüel bir sempati kurmak tır Peki bu mümkün müdür Bergson un bu soruya bu ders kapsamında verdiği cevabı şöyledir Varlıklar ve şeylerin birbirlerine göru ndu ğu nden çok daha az dışsal olduğu gösterilebilirse mu mku n olacaktır Bu önerme Newton un deterministik evreninin ve her ne kadar Newton a karşı görünse de onunla uyum içinde olan Einstein ın genel görelilik kuramının yanlışlığını ortaya koyan kuantum mekaniğine göz kırpar niteliğiyle güncelliğini korumaktadır Nihan Çetinkaya nın bu titiz çevirisine Oğuz Haşlakoğlu nun Türkçe baskı için kaleme aldığı önsöz eşlik ediyor İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları olarak Zaman İdesinin Tarihi nin felsefe tarihine önemli bir katkı olacağını düşünüyoruz

Bergson un 20 yüzyılın başlangıcına damgasını vuracak olan şöhretinin hem tanığı hem de kaynağı olma ayrıcalığına sahip bu derslerin kayıtları bize göstermektedir ki daha o tarihte düşüncesinin belkemiğini oluşturan zamanı süre cinsinden açma fikri zihninde ilmek ilmek dokunmuştur Zira Charles Péguy un profesyonel stenografları tarafından kelimesi kelimesine kaydedilmek suretiyle Bergson un neredeyse canlı sözüne eşdeğer olarak günümüze aktarılan bu dersler 1907 yılında yayımlayacağı Yaratıcı Tekâmül kitabının dördüncü bölümünde kendi bakış açısıyla irdeleyeceği felsefe ya da daha doğru bir ifadeyle felsefi sistemler tarihinin bir eskizi niteliğinde olup Batı felsefe ve bilim tarihine kendi süre düşüncesi içerisinden Bergson un panoramik ve eleştirel bakışına dair bir ilk sunum olma özelliğini de taşımaktadır Elealı Zenon un sofizmiyle başlayıp Platon diyaloglarına ayırdığı titiz bir incelemenin ve Aristoteles te zaman mefhumuna ilişkin detaylı bir değerlendirmenin ardından yer verdiği Plotinos la Yunan düşünce tarihini kapatan Bergson buradan Rönesans Platoncularına geçiş yapar Giordano Bruno ve Cusalı Nicholas a uğrar Benedetti den Galileo Roberval Barrow ve Newton a metafizik tarihiyle bilimler tarihinin nasıl birbiri içine geçtiğini ortaya koyarak Descartes ve Leibniz in ardından Kant a kadar gelir Bergson a göre düşünce için esas olan kendimizi sezgisel bir gayret göstermek suretiyle düşünmek istediğimiz şeyin içinde konumlandırmak o şey hakkında dışarıdan edindiğimiz göru şler yerine o şeyle entelektüel bir sempati kurmak tır Peki bu mümkün müdür Bergson un bu soruya bu ders kapsamında verdiği cevabı şöyledir Varlıklar ve şeylerin birbirlerine göru ndu ğu nden çok daha az dışsal olduğu gösterilebilirse mu mku n olacaktır Bu önerme Newton un deterministik evreninin ve her ne kadar Newton a karşı görünse de onunla uyum içinde olan Einstein ın genel görelilik kuramının yanlışlığını ortaya koyan kuantum mekaniğine göz kırpar niteliğiyle güncelliğini korumaktadır Nihan Çetinkaya nın bu titiz çevirisine Oğuz Haşlakoğlu nun Türkçe baskı için kaleme aldığı önsöz eşlik ediyor İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları olarak Zaman İdesinin Tarihi nin felsefe tarihine önemli bir katkı olacağını düşünüyoruz

Bergson un 20 yüzyılın başlangıcına damgasını vuracak olan şöhretinin hem tanığı hem de kaynağı olma ayrıcalığına sahip bu derslerin kayıtları bize göstermektedir ki daha o tarihte düşüncesinin belkemiğini oluşturan zamanı süre cinsinden açma fikri zihninde ilmek ilmek dokunmuştur Zira Charles Péguy un profesyonel stenografları tarafından kelimesi kelimesine kaydedilmek suretiyle Bergson un neredeyse canlı sözüne eşdeğer olarak günümüze aktarılan bu dersler 1907 yılında yayımlayacağı Yaratıcı Tekâmül kitabının dördüncü bölümünde kendi bakış açısıyla irdeleyeceği felsefe ya da daha doğru bir ifadeyle felsefi sistemler tarihinin bir eskizi niteliğinde olup Batı felsefe ve bilim tarihine kendi süre düşüncesi içerisinden Bergson un panoramik ve eleştirel bakışına dair bir ilk sunum olma özelliğini de taşımaktadır Elealı Zenon un sofizmiyle başlayıp Platon diyaloglarına ayırdığı titiz bir incelemenin ve Aristoteles te zaman mefhumuna ilişkin detaylı bir değerlendirmenin ardından yer verdiği Plotinos la Yunan düşünce tarihini kapatan Bergson buradan Rönesans Platoncularına geçiş yapar Giordano Bruno ve Cusalı Nicholas a uğrar Benedetti den Galileo Roberval Barrow ve Newton a metafizik tarihiyle bilimler tarihinin nasıl birbiri içine geçtiğini ortaya koyarak Descartes ve Leibniz in ardından Kant a kadar gelir Bergson a göre düşünce için esas olan kendimizi sezgisel bir gayret göstermek suretiyle düşünmek istediğimiz şeyin içinde konumlandırmak o şey hakkında dışarıdan edindiğimiz göru şler yerine o şeyle entelektüel bir sempati kurmak tır Peki bu mümkün müdür Bergson un bu soruya bu ders kapsamında verdiği cevabı şöyledir Varlıklar ve şeylerin birbirlerine göru ndu ğu nden çok daha az dışsal olduğu gösterilebilirse mu mku n olacaktır Bu önerme Newton un deterministik evreninin ve her ne kadar Newton a karşı görünse de onunla uyum içinde olan Einstein ın genel görelilik kuramının yanlışlığını ortaya koyan kuantum mekaniğine göz kırpar niteliğiyle güncelliğini korumaktadır Nihan Çetinkaya nın bu titiz çevirisine Oğuz Haşlakoğlu nun Türkçe baskı için kaleme aldığı önsöz eşlik ediyor İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları olarak Zaman İdesinin Tarihi nin felsefe tarihine önemli bir katkı olacağını düşünüyoruz

Bergson un 20 yüzyılın başlangıcına damgasını vuracak olan şöhretinin hem tanığı hem de kaynağı olma ayrıcalığına sahip bu derslerin kayıtları bize göstermektedir ki daha o tarihte düşüncesinin belkemiğini oluşturan zamanı süre cinsinden açma fikri zihninde ilmek ilmek dokunmuştur Zira Charles Péguy un profesyonel stenografları tarafından kelimesi kelimesine kaydedilmek suretiyle Bergson un neredeyse canlı sözüne eşdeğer olarak günümüze aktarılan bu dersler 1907 yılında yayımlayacağı Yaratıcı Tekâmül kitabının dördüncü bölümünde kendi bakış açısıyla irdeleyeceği felsefe ya da daha doğru bir ifadeyle felsefi sistemler tarihinin bir eskizi niteliğinde olup Batı felsefe ve bilim tarihine kendi süre düşüncesi içerisinden Bergson un panoramik ve eleştirel bakışına dair bir ilk sunum olma özelliğini de taşımaktadır Elealı Zenon un sofizmiyle başlayıp Platon diyaloglarına ayırdığı titiz bir incelemenin ve Aristoteles te zaman mefhumuna ilişkin detaylı bir değerlendirmenin ardından yer verdiği Plotinos la Yunan düşünce tarihini kapatan Bergson buradan Rönesans Platoncularına geçiş yapar Giordano Bruno ve Cusalı Nicholas a uğrar Benedetti den Galileo Roberval Barrow ve Newton a metafizik tarihiyle bilimler tarihinin nasıl birbiri içine geçtiğini ortaya koyarak Descartes ve Leibniz in ardından Kant a kadar gelir Bergson a göre düşünce için esas olan kendimizi sezgisel bir gayret göstermek suretiyle düşünmek istediğimiz şeyin içinde konumlandırmak o şey hakkında dışarıdan edindiğimiz göru şler yerine o şeyle entelektüel bir sempati kurmak tır Peki bu mümkün müdür Bergson un bu soruya bu ders kapsamında verdiği cevabı şöyledir Varlıklar ve şeylerin birbirlerine göru ndu ğu nden çok daha az dışsal olduğu gösterilebilirse mu mku n olacaktır Bu önerme Newton un deterministik evreninin ve her ne kadar Newton a karşı görünse de onunla uyum içinde olan Einstein ın genel görelilik kuramının yanlışlığını ortaya koyan kuantum mekaniğine göz kırpar niteliğiyle güncelliğini korumaktadır Nihan Çetinkaya nın bu titiz çevirisine Oğuz Haşlakoğlu nun Türkçe baskı için kaleme aldığı önsöz eşlik ediyor İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları olarak Zaman İdesinin Tarihi nin felsefe tarihine önemli bir katkı olacağını düşünüyoruz Tanıtım Bülteninden

Bergson un 20 yüzyılın başlangıcına damgasını vuracak olan şöhretinin hem tanığı hem de kaynağı olma ayrıcalığına sahip bu derslerin kayıtları bize göstermektedir ki daha o tarihte düşüncesinin belkemiğini oluşturan zamanı süre cinsinden açma fikri zihninde ilmek ilmek dokunmuştur Zira Charles Péguy un profesyonel stenografları tarafından kelimesi kelimesine kaydedilmek suretiyle Bergson un neredeyse canlı sözüne eşdeğer olarak günümüze aktarılan bu dersler 1907 yılında yayımlayacağı Yaratıcı Tekâmül kitabının dördüncü bölümünde kendi bakış açısıyla irdeleyeceği felsefe ya da daha doğru bir ifadeyle felsefi sistemler tarihinin bir eskizi niteliğinde olup Batı felsefe ve bilim tarihine kendi süre düşüncesi içerisinden Bergson un panoramik ve eleştirel bakışına dair bir ilk sunum olma özelliğini de taşımaktadır Elealı Zenon un sofizmiyle başlayıp Platon diyaloglarına ayırdığı titiz bir incelemenin ve Aristoteles te zaman mefhumuna ilişkin detaylı bir değerlendirmenin ardından yer verdiği Plotinos la Yunan düşünce tarihini kapatan Bergson buradan Rönesans Platoncularına geçiş yapar Giordano Bruno ve Cusalı Nicholas a uğrar Benedetti den Galileo Roberval Barrow ve Newton a metafizik tarihiyle bilimler tarihinin nasıl birbiri içine geçtiğini ortaya koyarak Descartes ve Leibniz in ardından Kant a kadar gelir Bergson a göre düşünce için esas olan kendimizi sezgisel bir gayret göstermek suretiyle düşünmek istediğimiz şeyin içinde konumlandırmak o şey hakkında dışarıdan edindiğimiz göru şler yerine o şeyle entelektüel bir sempati kurmak tır Peki bu mümkün müdür Bergson un bu soruya bu ders kapsamında verdiği cevabı şöyledir Varlıklar ve şeylerin birbirlerine göru ndu ğu nden çok daha az dışsal olduğu gösterilebilirse mu mku n olacaktır Bu önerme Newton un deterministik evreninin ve her ne kadar Newton a karşı görünse de onunla uyum içinde olan Einstein ın genel görelilik kuramının yanlışlığını ortaya koyan kuantum mekaniğine göz kırpar niteliğiyle güncelliğini korumaktadır Nihan Çetinkaya nın bu titiz çevirisine Oğuz Haşlakoğlu nun Türkçe baskı için kaleme aldığı önsöz eşlik ediyor İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları olarak Zaman İdesinin Tarihi nin felsefe tarihine önemli bir katkı olacağını düşünüyoruz Tanıtım Bülteninden

Bergson un 20 yüzyılın başlangıcına damgasını vuracak olan şöhretinin hem tanığı hem de kaynağı olma ayrıcalığına sahip bu derslerin kayıtları bize göstermektedir ki daha o tarihte düşüncesinin belkemiğini oluşturan zamanı süre cinsinden açma fikri zihninde ilmek ilmek dokunmuştur Zira Charles Péguy un profesyonel stenografları tarafından kelimesi kelimesine kaydedilmek suretiyle Bergson un neredeyse canlı sözüne eşdeğer olarak günümüze aktarılan bu dersler 1907 yılında yayımlayacağı Yaratıcı Tekâmül kitabının dördüncü bölümünde kendi bakış açısıyla irdeleyeceği felsefe ya da daha doğru bir ifadeyle felsefi sistemler tarihinin bir eskizi niteliğinde olup Batı felsefe ve bilim tarihine kendi süre düşüncesi içerisinden Bergson un panoramik ve eleştirel bakışına dair bir ilk sunum olma özelliğini de taşımaktadır Elealı Zenon un sofizmiyle başlayıp Platon diyaloglarına ayırdığı titiz bir incelemenin ve Aristoteles te zaman mefhumuna ilişkin detaylı bir değerlendirmenin ardından yer verdiği Plotinos la Yunan düşünce tarihini kapatan Bergson buradan Rönesans Platoncularına geçiş yapar Giordano Bruno ve Cusalı Nicholas a uğrar Benedetti den Galileo Roberval Barrow ve Newton a metafizik tarihiyle bilimler tarihinin nasıl birbiri içine geçtiğini ortaya koyarak Descartes ve Leibniz in ardından Kant a kadar gelir Bergson a göre düşünce için esas olan kendimizi sezgisel bir gayret göstermek suretiyle düşünmek istediğimiz şeyin içinde konumlandırmak o şey hakkında dışarıdan edindiğimiz göru şler yerine o şeyle entelektüel bir sempati kurmak tır Peki bu mümkün müdür Bergson un bu soruya bu ders kapsamında verdiği cevabı şöyledir Varlıklar ve şeylerin birbirlerine göru ndu ğu nden çok daha az dışsal olduğu gösterilebilirse mu mku n olacaktır Bu önerme Newton un deterministik evreninin ve her ne kadar Newton a karşı görünse de onunla uyum içinde olan Einstein ın genel görelilik kuramının yanlışlığını ortaya koyan kuantum mekaniğine göz kırpar niteliğiyle güncelliğini korumaktadır Nihan Çetinkaya nın bu titiz çevirisine Oğuz Haşlakoğlu nun Türkçe baskı için kaleme aldığı önsöz eşlik ediyor İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları olarak Zaman İdesinin Tarihi nin felsefe tarihine önemli bir katkı olacağını düşünüyoruz

Bergson un 20 yüzyılın başlangıcına damgasını vuracak olan şöhretinin hem tanığı hem de kaynağı olma ayrıcalığına sahip bu derslerin kayıtları bize göstermektedir ki daha o tarihte düşüncesinin belkemiğini oluşturan zamanı süre cinsinden açma fikri zihninde ilmek ilmek dokunmuştur Zira Charles Péguy un profesyonel stenografları tarafından kelimesi kelimesine kaydedilmek suretiyle Bergson un neredeyse canlı sözüne eşdeğer olarak günümüze aktarılan bu dersler 1907 yılında yayımlayacağı Yaratıcı Tekâmül kitabının dördüncü bölümünde kendi bakış açısıyla irdeleyeceği felsefe ya da daha doğru bir ifadeyle felsefi sistemler tarihinin bir eskizi niteliğinde olup Batı felsefe ve bilim tarihine kendi süre düşüncesi içerisinden Bergson un panoramik ve eleştirel bakışına dair bir ilk sunum olma özelliğini de taşımaktadır Elealı Zenon un sofizmiyle başlayıp Platon diyaloglarına ayırdığı titiz bir incelemenin ve Aristoteles te zaman mefhumuna ilişkin detaylı bir değerlendirmenin ardından yer verdiği Plotinos la Yunan düşünce tarihini kapatan Bergson buradan Rönesans Platoncularına geçiş yapar Giordano Bruno ve Cusalı Nicholas a uğrar Benedetti den Galileo Roberval Barrow ve Newton a metafizik tarihiyle bilimler tarihinin nasıl birbiri içine geçtiğini ortaya koyarak Descartes ve Leibniz in ardından Kant a kadar gelir Bergson a göre düşünce için esas olan kendimizi sezgisel bir gayret göstermek suretiyle düşünmek istediğimiz şeyin içinde konumlandırmak o şey hakkında dışarıdan edindiğimiz göru şler yerine o şeyle entelektüel bir sempati kurmak tır Peki bu mümkün müdür Bergson un bu soruya bu ders kapsamında verdiği cevabı şöyledir Varlıklar ve şeylerin birbirlerine göru ndu ğu nden çok daha az dışsal olduğu gösterilebilirse mu mku n olacaktır Bu önerme Newton un deterministik evreninin ve her ne kadar Newton a karşı görünse de onunla uyum içinde olan Einstein ın genel görelilik kuramının yanlışlığını ortaya koyan kuantum mekaniğine göz kırpar niteliğiyle

Bergson un 20 yüzyılın başlangıcına damgasını vuracak olan şöhretinin hem tanığı hem de kaynağı olma ayrıcalığına sahip bu derslerin kayıtları bize göstermektedir ki daha o tarihte düşüncesinin belkemiğini oluşturan zamanı süre cinsinden açma fikri zihninde ilmek ilmek dokunmuştur Zira Charles Péguy un profesyonel stenografları tarafından kelimesi kelimesine kaydedilmek suretiyle Bergson un neredeyse canlı sözüne eşdeğer olarak günümüze aktarılan bu dersler 1907 yılında yayımlayacağı Yaratıcı Tekâmül kitabının dördüncü bölümünde kendi bakış açısıyla irdeleyeceği felsefe ya da daha doğru bir ifadeyle felsefi sistemler tarihinin bir eskizi niteliğinde olup Batı felsefe ve bilim tarihine kendi süre düşüncesi içerisinden Bergson un panoramik ve eleştirel bakışına dair bir ilk sunum olma özelliğini de taşımaktadır Elealı Zenon un sofizmiyle başlayıp Platon diyaloglarına ayırdığı titiz bir incelemenin ve Aristoteles te zaman mefhumuna ilişkin detaylı bir değerlendirmenin ardından yer verdiği Plotinos la Yunan düşünce tarihini kapatan Bergson buradan Rönesans Platoncularına geçiş yapar Giordano Bruno ve Cusalı Nicholas a uğrar Benedetti den Galileo Roberval Barrow ve Newton a metafizik tarihiyle bilimler tarihinin nasıl birbiri içine geçtiğini ortaya koyarak Descartes ve Leibniz in ardından Kant a kadar gelir Bergson a göre düşünce için esas olan kendimizi sezgisel bir gayret göstermek suretiyle düşünmek istediğimiz şeyin içinde konumlandırmak o şey hakkında dışarıdan edindiğimiz göru şler yerine o şeyle entelektüel bir sempati kurmak tır Peki bu mümkün müdür Bergson un bu soruya bu ders kapsamında verdiği cevabı şöyledir Varlıklar ve şeylerin birbirlerine göru ndu ğu nden çok daha az dışsal olduğu gösterilebilirse mu mku n olacaktır Bu önerme Newton un deterministik evreninin ve her ne kadar Newton a karşı görünse de onunla uyum içinde olan Einstein ın genel görelilik kuramının yanlışlığını ortaya koyan kuantum mekaniğine göz kırpar niteliğiyle güncelliğini korumaktadır Nihan Çetinkaya nın bu titiz çevirisine Oğuz Haşlakoğlu nun Türkçe baskı için kaleme aldığı önsöz eşlik ediyor İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları olarak Zaman İdesinin Tarihi nin felsefe tarihine önemli bir katkı olacağını düşünüyoruz img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img