Zaman ın Ardından — Gezgör Mustafa

Kendine atıfta bulunan örtülü dokunuşlara kapı aralamıyor Kabul edilemez ürkütücü alanlara tehlikeli coşkularla dalıyor Esrik neşe lirik öfke onda tarihsel alaka ve gerçekçi yapıyla bütünlük içinde Yaşayan iyi bir şiir ne olabilirdi coşkuyu öfkeyi acıyı yaşama sevincini ilk günkü taşkınlığı ve içtenliğiyle sonraki zamana ve çağa bulaştırmaktan başka Bu yüzden ayartmalara ilgisiz ödüllere aldırışsız övgülere sağır Hem basit hem karmaşık Çünkü o belirli bir konumdan konuşmuyor Bükülmez bir inanç evet Yıkılmaz bir irade tamam Ama kendinde değişim ve müdahale gücü bulan coşkulu ve bilinçli varlığın doğanın döngüsü içinde yine de bir arının bir serçenin bir kelebeğin bir çiçeğinki kadar kendine yer ayıran bundan fazlasına tenezzül etmeyen beşeri zarafetin içten duygusu da aynı zamanda Bir bakıma kül ve kuma toz ve toprağa bulanmış saf bir cevher kaybolmaya yüz tutmuş kadim bir türün o nadir örneği Yaşamı ve sözü eşdeğer şiirindeki sadelik de Gezgör ün ta kendisi öyleyse