Zaviyesi Yıkık Gönye — Emel İrtem

ben bu yerçekiminde ona adını sordum bir çırpıda söyledi galiba hece dedi o vakit kuruyan genzime deniz kaçtı söylemek başka bir şey anlayan ölebilir sözün eceli var ne tuhaf yani yaza hüküm süren bu coğrafyada yürürken düşüyorum gözlerim kamaşıyor altın diş altın hızma Kalamış saatin kaç benim bir pelitim var sende at kestanesi Mezopotamya çeyrek geçiyor ne tuhaf yani belki bende başlıyor bu tuXaflık hali