Zeliha — Ayşe Sezgin

Bir Türkiye gerçeği ya çocuksundur ya da gelin Zeliha nın hikayesi bize hem çok yakın hem çok uzak hem çok tanıdık hem çok yabancı Bütün mutluluklar birbirine benzer fakat her mutsuzluğun kendine has bir hikayesi vardır der Tolstoy Zeliha nın mutsuzluğunda kendinizden birçok parça bulabilecek yer yer bu parçalara günlük hayatta nasıl gözlerinizi kapattığınıza dair kendinizi sorgulayacağınız hikayesiyle size soğuk duş etkisi yaratacak Bu uçaklar nereye gider abla İstanbul a herhal Mustafa m İstanbul diye bir koca şehir var ya hani öğretmenler de söylerler İşte oranın bir yanı dağ gibi binalar üst üste dizilmiş evler bir yanı da deniz devasa bir şehirmiş diye anlatırdı okuduklarından aklında kaldıkları kadarıyla Mustafa nın masum kara gözleri iyice açılır Essah mı diyon abla üst üste evler nasıl dururmuş ki biz de gidelim mi İstanbul a bu uçaklara binip derdi heyecanla Kardeşine tatlı tatlı gülümser Gideriz tabi Mustafa m Sen iste yeter ki derdi Onun küçük kalbinde yeşeren umutları kırmamak için Zeliha Belli mi olur kendisine nasip olmasa bile belki Mustafa ya nasip olurdu o koca şehre gitmek o yarısı deniz yarısı dağ gibi evlerle dolu koca şehri görmek kimbilir belki de orada yaşamak

Coğrafya kaderi olmamalıydı çocukların Çok ücra ve imkansızlıklarla dolu bir bölgede doğmuş ve yaşıyor olmaları yeterince eşitsizlik sağlıyordu diğer akranlarıyla aralarında zaten mümkün mertebe aradaki bu eşitsizliği kaldırarak fırsat eşitliği sağlamaya çalışmaktı amaç Devlet bunun için göndermişti kendisini buraya Babası idolü burhan Hoca dan böyle görmüş böyle yetişmişti Öğrenilmiş çaresizlik diye bir şey okumuştu Kenan öğretmenin verdiği kitapların birinde Zeliha Kocaman bir öküzü sürekli bir zincire bağlı tutuyorlar bir gün o zincir yerdeki kazığa bağlı olmasa bile öküz asla ayrılmıyordu kazığın çevresinden Çaresizce rıza gösteriyordu kabulleniyordu esareti Oysa istese ve cesaret etse belki de o kazığı yerinden on kez çıkartacak güce sahipti İşte aklını kullanmayan düşünmeden sorgulamadan itaat eden insanlar da bu öğrenilmiş çaresizliğin içinde buluyorlardı kendilerini farkında olmadan

Bir Türkiye gerçeği ya çocuksundur ya da gelin Zeliha nın hikayesi bize hem çok yakın hem çok uzak hem çok tanıdık hem çok yabancı Bütün mutluluklar birbirine benzer fakat her mutsuzluğun kendine has bir hikayesi vardır der Tolstoy Zeliha nın mutsuzluğunda kendinizden birçok parça bulabilecek yer yer bu parçalara günlük hayatta nasıl gözlerinizi kapattığınıza dair kendinizi sorgulayacağınız hikayesiyle size soğuk duş etkisi yaratacak Bu uçaklar nereye gider abla İstanbul a herhal Mustafa m İstanbul diye bir koca şehir var ya hani öğretmenler de söylerler İşte oranın bir yanı dağ gibi binalar üst üste dizilmiş evler bir yanı da deniz devasa bir şehirmiş diye anlatırdı okuduklarından aklında kaldıkları kadarıyla Mustafa nın masum kara gözleri iyice açılır Essah mı diyon abla üst üste evler nasıl dururmuş ki biz de gidelim mi İstanbul a bu uçaklara binip derdi heyecanla Kardeşine tatlı tatlı gülümser Gideriz tabi Mustafa m Sen iste yeter ki derdi Onun küçük kalbinde yeşeren umutları kırmamak için Zeliha Belli mi olur kendisine nasip olmasa bile belki Mustafa ya nasip olurdu o koca şehre gitmek o yarısı deniz yarısı dağ gibi evlerle dolu koca şehri görmek kimbilir belki de orada yaşamak Tanıtım Bülteninden

Coğrafya kaderi olmamalıydı çocukların Çok ücra ve imkansızlıklarla dolu bir bölgede doğmuş ve yaşıyor olmaları yeterince eşitsizlik sağlıyordu diğer akranlarıyla aralarında zaten mümkün mertebe aradaki bu eşitsizliği kaldırarak fırsat eşitliği sağlamaya çalışmaktı amaç Devlet bunun için göndermişti kendisini buraya Babası idolü burhan Hoca dan böyle görmüş böyle yetişmişti Öğrenilmiş çaresizlik diye bir şey okumuştu Kenan öğretmenin verdiği kitapların birinde Zeliha Kocaman bir öküzü sürekli bir zincire bağlı tutuyorlar bir gün o zincir yerdeki kazığa bağlı olmasa bile öküz asla ayrılmıyordu kazığın çevresinden Çaresizce rıza gösteriyordu kabulleniyordu esareti Oysa istese ve cesaret etse belki de o kazığı yerinden on kez çıkartacak güce sahipti İşte aklını kullanmayan düşünmeden sorgulamadan itaat eden insanlar da bu öğrenilmiş çaresizliğin içinde buluyorlardı kendilerini farkında olmadan

Coğrafya kaderi olmamalıydı çocukların Çok ücra ve imkansızlıklarla dolu bir bölgede doğmuş ve yaşıyor olmaları yeterince eşitsizlik sağlıyordu diğer akranlarıyla aralarında zaten mümkün mertebe aradaki bu eşitsizliği kaldırarak fırsat eşitliği sağlamaya çalışmaktı amaç Devlet bunun için göndermişti kendisini buraya Babası idolü burhan Hoca dan böyle görmüş böyle yetişmişti Öğrenilmiş çaresizlik diye bir şey okumuştu Kenan öğretmenin verdiği kitapların birinde Zeliha Kocaman bir öküzü sürekli bir zincire bağlı tutuyorlar bir gün o zincir yerdeki kazığa bağlı olmasa bile öküz asla ayrılmıyordu kazığın çevresinden Çaresizce rıza gösteriyordu kabulleniyordu esareti Oysa istese ve cesaret etse belki de o kazığı yerinden on kez çıkartacak güce sahipti İşte aklını kullanmayan düşünmeden sorgulamadan itaat eden insanlar da bu öğrenilmiş çaresizliğin içinde buluyorlardı kendilerini farkında olmadan Tanıtım Bülteninden

Bir Türkiye gerçeği ya çocuksundur ya da gelin Zeliha nın hikayesi bize hem çok yakın hem çok uzak hem çok tanıdık hem çok yabancı Bütün mutluluklar birbirine benzer fakat her mutsuzluğun kendine has bir hikayesi vardır der Tolstoy Zeliha nın mutsuzluğunda kendinizden birçok parça bulabilecek yer yer bu parçalara günlük hayatta nasıl gözlerinizi kapattığınıza dair kendinizi sorgulayacağınız hikayesiyle size soğuk duş etkisi yaratacak Bu uçaklar nereye gider abla İstanbul a herhal Mustafa m İstanbul diye bir koca şehir var ya hani öğretmenler de söylerler İşte oranın bir yanı dağ gibi binalar üst üste dizilmiş evler bir yanı da deniz devasa bir şehirmiş diye anlatırdı okuduklarından aklında kaldıkları kadarıyla Mustafa nın masum kara gözleri iyice açılır Essah mı diyon abla üst üste evler nasıl dururmuş ki biz de gidelim mi İstanbul a bu uçaklara binip derdi heyecanla Kardeşine tatlı tatlı gülümser Gideriz tabi Mustafa m Sen iste yeter ki derdi Onun küçük kalbinde yeşeren umutları kırmamak için Zeliha Belli mi olur kendisine nasip olmasa bile belki Mustafa ya nasip olurdu o koca şehre gitmek o yarısı deniz yarısı dağ gibi evlerle dolu koca şehri görmek kimbilir belki de orada yaşamak

Bir Türkiye gerçeği ya çocuksundur ya da gelin Zeliha nın hikayesi bize hem çok yakın hem çok uzak hem çok tanıdık hem çok yabancı Bütün mutluluklar birbirine benzer fakat her mutsuzluğun kendine has bir hikayesi vardır der Tolstoy Zeliha nın mutsuzluğunda kendinizden birçok parça bulabilecek yer yer bu parçalara günlük hayatta nasıl gözlerinizi kapattığınıza dair kendinizi sorgulayacağınız hikayesiyle size soğuk duş etkisi yaratacak Bu uçaklar nereye gider abla İstanbul a herhal Mustafa m İstanbul diye bir koca şehir var ya hani öğretmenler de söylerler İşte oranın bir yanı dağ gibi binalar üst üste dizilmiş evler bir yanı da deniz devasa bir şehirmiş diye anlatırdı okuduklarından aklında kaldıkları kadarıyla Mustafa nın masum kara gözleri iyice açılır Essah mı diyon abla üst üste evler nasıl dururmuş ki biz de gidelim mi İstanbul a bu uçaklara binip derdi heyecanla Kardeşine tatlı tatlı gülümser Gideriz tabi Mustafa m Sen iste yeter ki derdi Onun küçük kalbinde yeşeren umutları kırmamak için Zeliha Belli mi olur kendisine nasip olmasa bile belki Mustafa ya nasip olurdu o koca şehre gitmek o yarısı deniz yarısı dağ gibi evlerle dolu koca şehri görmek kimbilir belki de orada yaşamak

Bir Türkiye gerçeği ya çocuksundur ya da gelin Zelihanın hikayesi bize hem çok yakın hem çok uzak hem çok tanıdık hem çok yabancı Bütün mutluluklar birbirine benzer fakat her mutsuzluğun kendine has bir hikayesi vardır der Tolstoy Zelihanın mutsuzluğunda kendinizden birçok parça bulabilecek yer yer bu parçalara günlük hayatta nasıl gözlerinizi kapattığınıza dair kendinizi sorgulayacağınız hikayesiyle size soğuk duş etkisi yaratacak Bu uçaklar nereye gider abla İstanbul a herhal Mustafa m İstanbul diye bir koca şehir var ya hani öğretmenler de söylerler İşte oranın bir yanı dağ gibi binalar üst üste dizilmiş evler bir yanı da deniz devasa bir şehirmiş diye anlatırdı okuduklarından aklında kaldıkları kadarıyla Mustafa nın masum kara gözleri iyice açılır Essah mı diyon abla üst üste evler nasıl dururmuş ki biz de gidelim mi İstanbul a bu uçaklara binip derdi heyecanla Kardeşine tatlı tatlı gülümser Gideriz tabi Mustafa m Sen iste yeter ki derdi Onun küçük kalbinde yeşeren umutları kırmamak için Zeliha Belli mi olur kendisine nasip olmasa bile belki Mustafa ya nasip olurdu o koca şehre gitmek o yarısı deniz yarısı dağ gibi evlerle dolu koca şehri görmek kimbilir belki de orada yaşamak Yayınevi Dorlion Yayınevi Yazar Ayşe Sezgin Sayfa 316 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x21 00 cm Basım Yılı Şubat 2021 Barkod 9786254071980 Kategori Roman

Bir Türkiye gerçeği ya çocuksundur ya da gelin Zeliha nın hikayesi bize hem çok yakın hem çok uzak hem çok tanıdık hem çok yabancı Bütün mutluluklar birbirine benzer fakat her mutsuzluğun kendine has bir hikayesi vardır der Tolstoy Zeliha nın mutsuzluğunda kendinizden birçok parça bulabilecek yer yer bu parçalara günlük hayatta nasıl gözlerinizi kapattığınıza dair kendinizi sorgulayacağınız hikayesiyle size soğuk duş etkisi yaratacak Bu uçaklar nereye gider abla İstanbul a herhal Mustafa m İstanbul diye bir koca şehir var ya hani öğretmenler de söylerler İşte oranın bir yanı dağ gibi binalar üst üste dizilmiş evler bir yanı da deniz devasa bir şehirmiş diye anlatırdı okuduklarından aklında kaldıkları kadarıyla Mustafa nın masum kara gözleri iyice açılır Essah mı diyon abla üst üste evler nasıl dururmuş ki biz de gidelim mi İstanbul a bu uçaklara binip derdi heyecanla Kardeşine tatlı tatlı gülümser Gideriz tabi Mustafa m Sen iste yeter ki derdi Onun küçük kalbinde yeşeren umutları kırmamak için Zeliha Belli mi olur kendisine nasip olmasa bile belki Mustafa ya nasip olurdu o koca şehre gitmek o yarısı deniz yarısı dağ gibi evlerle dolu koca şehri görmek kimbilir belki de orada yaşamak

Coğrafya kaderi olmamalıydı çocukların Çok ücra ve imkansızlıklarla dolu bir bölgede doğmuş ve yaşıyor olmaları yeterince eşitsizlik sağlıyordu diğer akranlarıyla aralarında zaten mümkün mertebe aradaki bu eşitsizliği kaldırarak fırsat eşitliği sağlamaya çalışmaktı amaç Devlet bunun için göndermişti kendisini buraya Babası idolü burhan Hoca dan böyle görmüş böyle yetişmişti Öğrenilmiş çaresizlik diye bir şey okumuştu Kenan öğretmenin verdiği kitapların birinde Zeliha Kocaman bir öküzü sürekli bir zincire bağlı tutuyorlar bir gün o zincir yerdeki kazığa bağlı olmasa bile öküz asla ayrılmıyordu kazığın çevresinden Çaresizce rıza gösteriyordu kabulleniyordu esareti Oysa istese ve cesaret etse belki de o kazığı yerinden on kez çıkartacak güce sahipti İşte aklını kullanmayan düşünmeden sorgulamadan itaat eden insanlar da bu öğrenilmiş çaresizliğin içinde buluyorlardı kendilerini farkında olmadan

Coğrafya kaderi olmamalıydı çocukların Çok ücra ve imkansızlıklarla dolu bir bölgede doğmuş ve yaşıyor olmaları yeterince eşitsizlik sağlıyordu diğer akranlarıyla aralarında zaten mümkün mertebe aradaki bu eşitsizliği kaldırarak fırsat eşitliği sağlamaya çalışmaktı amaç Devlet bunun için göndermişti kendisini buraya Babası idolü burhan Hoca dan böyle görmüş böyle yetişmişti Öğrenilmiş çaresizlik diye bir şey okumuştu Kenan öğretmenin verdiği kitapların birinde Zeliha Kocaman bir öküzü sürekli bir zincire bağlı tutuyorlar bir gün o zincir yerdeki kazığa bağlı olmasa bile öküz asla ayrılmıyordu kazığın çevresinden Çaresizce rıza gösteriyordu kabulleniyordu esareti Oysa istese ve cesaret etse belki de o kazığı yerinden on kez çıkartacak güce sahipti İşte aklını kullanmayan düşünmeden sorgulamadan itaat eden insanlar da bu öğrenilmiş çaresizliğin içinde buluyorlardı kendilerini farkında olmadan

Coğrafya kaderi olmamalıydı çocukların Çok ücra ve imkansızlıklarla dolu bir bölgede doğmuş ve yaşıyor olmaları yeterince eşitsizlik sağlıyordu diğer akranlarıyla aralarında zaten mümkün mertebe aradaki bu eşitsizliği kaldırarak fırsat eşitliği sağlamaya çalışmaktı amaç Devlet bunun için göndermişti kendisini buraya Babası idolü burhan Hoca dan böyle görmüş böyle yetişmişti Öğrenilmiş çaresizlik diye bir şey okumuştu Kenan öğretmenin verdiği kitapların birinde Zeliha Kocaman bir öküzü sürekli bir zincire bağlı tutuyorlar bir gün o zincir yerdeki kazığa bağlı olmasa bile öküz asla ayrılmıyordu kazığın çevresinden Çaresizce rıza gösteriyordu kabulleniyordu esareti Oysa istese ve cesaret etse belki de o kazığı yerinden on kez çıkartacak güce sahipti İşte aklını kullanmayan düşünmeden sorgulamadan itaat eden insanlar da bu öğrenilmiş çaresizliğin içinde buluyorlardı kendilerini farkında olmadan Tanıtım Bülteninden

Coğrafya kaderi olmamalıydı çocukların Çok ücra ve imkansızlıklarla dolu bir bölgede doğmuş ve yaşıyor olmaları yeterince eşitsizlik sağlıyordu diğer akranlarıyla aralarında zaten mümkün mertebe aradaki bu eşitsizliği kaldırarak fırsat eşitliği sağlamaya çalışmaktı amaç Devlet bunun için göndermişti kendisini buraya Babası idolü burhan Hoca dan böyle görmüş böyle yetişmişti Öğrenilmiş çaresizlik diye bir şey okumuştu Kenan öğretmenin verdiği kitapların birinde Zeliha Kocaman bir öküzü sürekli bir zincire bağlı tutuyorlar bir gün o zincir yerdeki kazığa bağlı olmasa bile öküz asla ayrılmıyordu kazığın çevresinden Çaresizce rıza gösteriyordu kabulleniyordu esareti Oysa istese ve cesaret etse belki de o kazığı yerinden on kez çıkartacak güce sahipti İşte aklını kullanmayan düşünmeden sorgulamadan itaat eden insanlar da bu öğrenilmiş çaresizliğin içinde buluyorlardı kendilerini farkında olmadan

Bir Türkiye gerçeği ya çocuksundur ya da gelin Zeliha nın hikayesi bize hem çok yakın hem çok uzak hem çok tanıdık hem çok yabancı Bütün mutluluklar birbirine benzer fakat her mutsuzluğun kendine has bir hikayesi vardır der Tolstoy Zeliha nın mutsuzluğunda kendinizden birçok parça bulabilecek yer yer bu parçalara günlük hayatta nasıl gözlerinizi kapattığınıza dair kendinizi sorgulayacağınız hikayesiyle size soğuk duş etkisi yaratacak Bu uçaklar nereye gider abla İstanbul a herhal Mustafa m İstanbul diye bir koca şehir var ya hani öğretmenler de söylerler İşte oranın bir yanı dağ gibi binalar üst üste dizilmiş evler bir yanı da deniz devasa bir şehirmiş diye anlatırdı okuduklarından aklında kaldıkları kadarıyla Mustafa nın masum kara gözleri iyice açılır Essah mı diyon abla üst üste evler nasıl dururmuş ki biz de gidelim mi İstanbul a bu uçaklara binip derdi heyecanla Kardeşine tatlı tatlı gülümser Gideriz tabi Mustafa m Sen iste yeter ki derdi Onun küçük kalbinde yeşeren umutları kırmamak için Zeliha Belli mi olur kendisine nasip olmasa bile belki Mustafa ya nasip olurdu o koca şehre gitmek o yarısı deniz yarısı dağ gibi evlerle dolu koca şehri görmek kimbilir belki de orada yaşamak img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img