Zencefil Tarçın Bal — Kübra Gürkan

Can Su yu diye içtiğim senmişsin meğer Doyamadım kanamadım Şifa bildim veba oldun gönlüme Şimdi ne zaman ki yüreğimin diline Su düşse İçimde ateş İçimde vatanından sürgün yemiş gül bahçesinde parçalanmış bir leş Ne dönülecek bir şehir bıraktın geride Ne dinlenecek bir han var sende Beni gören olursa bir kap su versin gönlüme Sen gelme Ben sana kanmayı doymayı bilmem Bir yudumla yetinmem çekemem dudaklarımı senden Sen iyisi mi gelme Senin azın şifa çoğun veba gönlüme Ben sana doymam sen gelme

Can Su yu diye içtiğim senmişsin meğer Doyamadım kanamadım Şifa bildim veba oldun gönlüme Şimdi ne zaman ki yüreğimin diline Su düşse İçimde ateş İçimde vatanından sürgün yemiş gül bahçesinde parçalanmış bir leş Ne dönülecek bir şehir bıraktın geride Ne dinlenecek bir han var sende Beni gören olursa bir kap su versin gönlüme Sen gelme Ben sana kanmayı doymayı bilmem Bir yudumla yetinmem çekemem dudaklarımı senden Sen iyisi mi gelme Senin azın şifa çoğun veba gönlüme Ben sana doymam sen gelme