Zeymuran — Barış Erdoğan

bu kenti ikiye böldüler seni sınırıma yerleştirdim dikenli teller çiçek açtı göz göz öte yanda mimoza tomurcuğa oturmayalım beklesinler çiçek açmamızı bahar da şaşırsın kalleşliğimize gözleri mahmur cenneti vaat etme bana geceye girerken cennetinde yaşat sen beni dalımda zeymuran