Zor Hayat — Yıldız Aka

Gökteki bütün güzel yıldızlar ışığından birazını Fikret e vermişti Işık ve huzur Fikret in yüzünde birleşince bir tanrıya benzedi Sudan yükselen boynuzların devamında güzeller güzeli şefkatli bir yüz gülümseyerek yükseldi Kızıl iki saç örgüsü omuzlarından göğsüne doğru iniyor göğüslerini örtüyordu Suyun üstünde kalan bölümü çıplaktı Fikret e küçük bir çocuğa bakar gibi şefkatle bakıyordu Geldin mi Fikret im dedi yumuşacık sevecen bir sesle Geldim Ak Ana Bitti mi Bitti küçüğüm En zor zamanlar bittikten sonra da mutlu olmayı öğrenemedim Ak Ana Ama yaşamı sevdin onun için hep şükrettin öyle değil mi Öyle İşte buradayken ırmağın kenarında göğe bakarken hafif yağmurda ıslanırken sağanak yağmurda sırılsıklam olmuşken kar fırtınasında gözlerime birer ok gibi kar kristalleri saplanırken hafif karda başımı göğe dikip kar taneleri yüzümü okşarken şu geyik var ya şu geyik onu seyretmek onunla göz göze gelmek var ya onun gözüne bakıp kendimi seyrederken sevdim yaşamayı Bir tek insanı sevemedim Ak Ana Bir tek bu insanoğlu Onunla anlaşmayı öğrenemedim Onlar da beni sevemedi onun açgözlülüğüne alışamadım Çok acı verdiler bana Ak Ana çook